Site-archief

Valencia dag 3 en 4

Stierenvechter Valencia

Begin oktober zijn we vier dagen naar Valencia geweest. Een stedentrip  onder de Spaanse zon. Lees ook Valencia dag 1 en 2

Dag 3, woensdag 5 oktober

Die ochtend gingen we met de toeristische dubbeldekbus op pad. Het was even zoeken naar de opstapplaats die niet duidelijk was aangegeven. Eenmaal op de bus kregen we oortjes om in het Engels een beschrijving van de toeristische hoogtepunten van Valencia te beluisteren. We zaten echter maar kort in de bus omdat we al bij het Océanografic uitstapten.

Océanografic Valencia

Océanografic, het zeedierenpark van Valencia

Haaien en roggen kijken

Wij bezochten dit waterdierenpark dat zich voornamelijk onder de grond afspeelt. Prachtige tropische vissen, waaronder ook Nemo (echt waar), zwemmen in enorme aquariums met de meest prachtige onderwaterplanten en kleurrijk koraal. Er waren ook twee lange tunnels waar boven je hoofd haaien en roggen zwemmen in het felblauwe water. Een lust om naar te kijken. Boven de grond zijn krokodillen, schildpadden en tropische watervogels als flamingo’s te zien. Er is ook een pinguïnverblijf waarbij je achter glas de pinguïn ook onder water kan zien zwemmen.

Aquariumtunnel in Océanografic

Aquariumtunnel in Océanografic

Het strand

Na drie uur genieten namen we de toeristische bus richting het strand Las Arenas. Het was die dag 32 graden en windstil, dus was het daar goed toeven. Maar de bikini was ik vergeten en onze maag riep om paella dat op de boulevard in diverse strandtentjes wordt geserveerd. We kozen voor de paella met zeevruchten. Van de zeevruchten heb ik weinig op want dat waren voornamelijk ongepelde jumbogarnalen en als ik ergens een afkeer van heb, zijn het deze kadavers op mijn bord.

Strand van Valencia

Het Las Arenas strand

Na een wandeling langs het strand en een shopmomentje bij ‘Ale-hop’, een erg leuke winkelketen vol eurokoopjes, stapten we weer op de bus om terug naar het centrum te rijden. Ik wilde nog graag naar de Mercado Colon, een oude markthal uit 1914 in de stijl van Gaudi met horeca en delicatessezaken. Na wat omzwervingen, want we waren nog steeds niet georiënteerd in Valencia, bereikten we uiteindelijk deze hal.

Mercado Colon Valencia

Mercado Colon

Ik wilde een Horchata proeven. Dat is een koude aardamandelmelk. Een gezond drankje dat je in Valencia geproefd moet hebben. Henk had een coca chocolat besteld, wat bij nader inzien geen cola maar warme chocolademelk was. Heerlijk  bij de tropische temperatuur van die dag 😉

Toen het donker werd wandelden we richting de drukkere straatjes rondom het stadhuis en het bijbehorende plein: Plaza del Ayuntamiento. Een mooi stukje Valencia compleet met mooie fontein. Daar gingen we op zoek naar een gezellig tapasterras. Bij Taberina Antonio Manuel schoven we aan. Het was 22.00 uur maar we zaten nog in ons shirtje en korte broek midden op straat te eten. Een heerlijke zwoele zomeravond in oktober! Maar van de bestelling klopte niet veel. We kregen andere gerechtjes dan we hadden besteld. In het Engels was het wederom moeilijk communiceren.

Horchata

Horchata, een gezonde delicatesse uit Valencia

Na het eten borrelden we nog wat na met een waterige sangria en een Estrella biertje. Wij kregen al snel gezelschap van een ouder Limburgs echtpaar dat overwintert in Benidorm. Alleraardigste mensen hoor, maar mevrouw had al een beetje te diep in haar cognacglaasje gekeken. Toen wij de rekening kregen van het meisje dat ons die avond had bediend, zag ik dat de rekening inderdaad niet klopte. No problemo,  de Benidormbastard zou mij weleens helpen. Ze wees het meisje met dubbele tong en in onverstaanbaar Spaans op haar fout maar dat had ze beter niet kunnen doen. Het Zuidelijke temperament van het meisje schreeuwde over het terras. Ze had geen zin om haar fout te erkennen en riep tegen de dame: ‘Wat maakt het uit? Ze snappen er toch niks van!’ Erg onaardig maar we konden wel lachen om deze scène. De tapas was lekker geweest, al smaken ze in Nederland beslist niet slechter.

Dag 4: donderdag 6 oktober

Wij wilden met de toeristische bus nog een rondje Valencia doen maar ook nu konden we in een buitenwijk van Valencia de opstapplaats niet vinden. De vier Spanjaarden, waaraan ik de weg vroeg konden geen van allen Engels. Dat was opnieuw heel vervelend want ik verstond nog steeds geen Spaans. Dus zat er niets anders op dan terug te lopen en vanuit het hotel een andere opstapplaats te zoeken.

Mercado Central Valencia

Mercado Central de grootste overdekte markt van Europa

Veel naakt in Mercado Central

We besloten om eerst maar eens naar de Mercado Central te wandelen. Dat is met zijn 8000 m2 de grootste markthal van Europa. De buitenkant is al een plaatje maar de binnenkant vonden we indrukwekkend met zijn koepelvormige dak en vooral het aanbod aan voedsel. Niet alleen de hoeveelheid maar vooral ook hoe alles werd gepresenteerd. Konijnen lagen je naakt maar nog wel met oogjes vanuit de vitrine aan te kijken. Gevogelte lag in een sexy pose met de beentjes omhoog of nog compleet met kam en tongetje uit de snavel tegen het glas gedrukt. Ik vond het onsmakelijk net als de porties hersenen, hart en varkenskoppen. Kreeften probeerden, nog levend, maar met de scharen opgeknoopt tevergeefs van de met ijs bedekte toonbank, te vluchten. Er lagen ook meterslange alen tussen. Vreselijk als je leven zo moet eindigen.

dscn0873

Nabij de markthal bezochten we nog een mooie kerk voordat we bij de Plaza de la Reina waren waar we op de toeristische bus stapten. We deden nog even een rondje Valencia van anderhalf uur voordat we terug waren op het plein. Valencia is qua grootte te vergelijken met ons Amsterdam. Dus na vier dagen hadden we heel Valencia wel gezien.

Op het plein gebruikten we weer de lunch waar we in gesprek raakten met een Brabants stel van onze leeftijd, dat voornamelijk woont en werkt op een Nederlandstalige camping in Spanje. Ze zijn het voorbeeld van lef. Hadden zeven jaar geleden hun huis en haard verkocht en wonen nu in een camper. Vrijheid, blijheid. Maar zouden wij daar op langere termijn blij van blijven? Ik denk het niet.

Stierenvechtersmuseum

Na de lunch gingen we weer met de bus mee. We wilden naar het stierenvechtersmuseum aan de Plaza de Toros. Er was een video van een stierengevecht te zien, ook weer zo luguber, maar dat hoort blijkbaar bij Spanje. In vitrines waren de dodelijke speren te zien en de strakke pakjes van de stierenvechters. Ook stond er een maquette van de arena die veel weg heeft van het Colosseum in Rome. Deze arena, die naast het museum staat, mochten we helaas niet in. Er vond die avond een concert plaats.

Stierenvechtersmuseum Plaza de Toros

Na dit bezoek was het tijd om naar het hotel terug te keren waar we om 18.00 uur met de taxi opgehaald werden, richting het vliegveld.

Het was mooi geweest. We kijken terug op een unieke stedentrip. Valencia is een schone stad vol temperament, musea en horeca. Toeristisch gezien vonden wij het nogal vervelend dat daar bijna geen Engels wordt gesproken. Echt een minpunt. Voor de rest is het een stad met uitersten: moderne architectuur steekt af tegen eeuwenoude monumenten. Er is ook een heerlijk strand  nabij een haven. Valencia is daarom een levendige stad die beslist niet uitsluitend uit kunst en cultuur bestaat.

Om 23.15 uur waren we weer terug in Eindhoven. Van 26 gaden naar amper 10 was het een grote overgang. Weer eenmaal thuis konden alle zomerkleren opgeruimd worden. Vakantie voorbij, zomer voorbij. Maar de warmte van Valencia blijft onvergetelijk.

Advertenties

Stedentrip naar Valencia dag 1 en 2

Plaza de La Virgen Valencia

Plaza de La Virgen met de kathedraal

Vorige week zijn we naar de Spaanse stad Valencia geweest. Na deze warme stedentrip was het met twintig graden verschil een frisse thuiskomst. Maar we kijken terug op vier heerlijke dagen in deze mediterrane stad aan de oostkust van Spanje.

Maandag 3 oktober

Vanaf Eindhoven vertrokken we met Transavia naar het vliegveld van Valencia. Na slechts 2,5 uur vliegen en een taxirit van 20 minuten arriveerden we in het Petit Palace Germaines. In een karakteristiek steenrood pand dat vroeger vast een belangrijke functie had lag onze thuisbasis voor vier dagen. Een hotel met een moderne, nieuwe inrichting. Dat gold ook voor onze kamer die bovendien netjes en schoon was. Een voortreffelijk werkende, stille airco en geen geluidsoverlast van het verkeer. Allebei erg belangrijk voor een goede nachtrust. Dit hotel ligt dan ook in een tamelijk rustig stadsdeel.

Deze eerste dag maakten we een wandeling in de nabijgelegen wijk. Wat ons opviel was de verkeersdrukte. Nu geldt dit voor elke beroemde stad maar in Rome , waar we vorig jaar waren, hadden we op straat toch meer rust ervaren. Ook was het moeilijk om ons in Valencia te oriënteren, dat was vast even wennen. Die avond aten we in de Paprika natural bistro. De hippe inrichting en de vitrine met heerlijke taarten zorgden voor een gezellige binnenkomer. Kunstig getekende letters op krijtborden met allerhande teksten en een ober met een perfect gestylde baard maakten het plaatje van deze gezonde eettent compleet. Op het menu staan voornamelijk biologische gerechten met gezondheidstoppers als Quinoa, avocado, wokgroenten en linzen. Er wordt veel gebruik gemaakt van glutenvrije, lactosevrije en vegetarische ingrediënten. Maar de steak die manlief bestelde smaakte er niet minder om en mijn wokschotel met quinoa, garnalen en een misosaus was heerlijk. Beslist een aanrader als je van goed en vers eten houdt.

Dinsdag 4 oktober

Ons ontbijt de volgende ochtend in het hotel was eveneens niet te versmaden. Verschillende verse sapjes, fruit, noten, gazpacho en verschillende kazen en vleeswaren waren nog maar een klein gedeelte van het uitgebreide ontbijtbuffet. Een eigentijdse inrichting van verschillende stoeltjes en moderne lampjes maakten het gezellig.

Turia stadspark van Valencia

Turia stadspark van Valencia

De fietstour

Na het ontbijt namen we de bus naar een van de drie opstapplaatsen van Valencia bikes. Met een Nederlandse gids maakten we een fietstocht langs diverse hoogtepunten van Valencia. Onze fietstocht ging voornamelijk door de drooggelegde rivier de Turia die dwars door Valencia loopt. Hier is een 10 kilometer lang park van gemaakt met veel palmbomen, vijvers, kunst en sportvelden. Het fietspad dat hier doorheen loopt omzeilt het drukke verkeer van Valencia.

Ingang stadspaleis en keramiekmuseum Valencia

Ingang van het stadspaleis waarin het keramiekmuseum is gevestigd.

We fietsten naar de Plaza de La Virgen. Dit pleintje ligt in het oude centrum van de stad waar tapasrestaurantjes in de schaduw liggen van de kathedraal en de basiliek. Via het keramiekmuseum dat aan de buitenkant al een kunstwerk op zich is, ging de tocht richting de hypermoderne stad der kunst en wetenschappen. Het gedeelte met kunstzinnige gebouwen in sciencefictionstijl ligt in het zuiden van Valencia. Het steekt door zijn voornamelijk witte uitstraling fel af in het zonlicht. Het blauwgroene water rondom weerspiegelt een Valencia dat in een Star Trekfilm niet zou misstaan. Daarnaast ligt het Océanografic, een park met voornamelijk zeedieren als vissen, krokodillen en pinguins. Door het Turiastadspark met zijn palmen en sinaasappelbomen, fietsten we weer terug naar de startplaats.

Palais de les Arts

Palais de les Arts

Goedkoop dagmenu

De fietsgids had ons geadviseerd om een dagmenu te gaan eten. Dat is een traditionele lunch die uit drie gangen bestaat en waarvoor je per persoon maar tussen de 9 en 12 euro betaalt. Nabij het oude centrum hadden we een gezellig terras gevonden. Jammer dat de jonge ober geen enkel woord Engels sprak maar met handen en voetenwerk probeerde hij ons toch duidelijk te maken wat we gingen eten. Ondanks zijn moeite was het toch een complete verrassing. Maar we genoten van deze Spaanse lunch waarbij we, heel aardig, met een Limoncello van het huis werden verrast.

Het oude centrum

Nadien liepen we terug naar de Plaza de La Virgen waar we de basiliek en de kathedraal bezochten. Ook beklommen we de El Miguelete klokkentoren tot 51 meter hoogte. Bovenop de toren hadden we een schitterend uitzicht over Valencia. Hierna bezochten we het keramiek museum dat gehuisvest is in een 18e eeuws paleis. We waren meer onder de indruk van de prachtige deftige ruimtes vol rijkdom, dan van de tegeltjescollectie.

Fresco Valencia stadspaleis

Prachtige fresco’s in het stadspaleis waar ook het keramiekmuseum in is gevestigd.

Tegen de avond streken we neer op het terras van Hendrick’s place waar we allebei een echte sangria bestelden. Heerlijk!

Klokkentoren El Miguelete Valencia

De klokketoren die we hebben beklommen op de Plaza de la Reina

Geen Spaanse taal, geen Spaanse tapas

Inmiddels was het alweer donker geworden en moesten we zoeken naar een tapasbar. De app die bij de stadsgids ‘100% Valencia’ hoort zou ons wel naar een van de betere eettentjes leiden, maar dat viel behoorlijk tegen. De genoemde horeca was inmiddels verdwenen en daarvoor in de plaats waren eenvoudige snackbars gekomen.

Uiteindelijk hebben we toch een tapasbar gevonden. Veel personeel, weinig klanten in een felverlichte zaak. Het was inmiddels half negen maar we werden geacht nog twintig minuten te wachten vooraleer we tapas konden bestellen. Dan maar even een wijntje vooraf. Maar na een half uur kregen we nog steeds geen tafeltje toegewezen. Blijkbaar zaten ze niet te wachten op toeristen want ook hier was de Spaanse taal de enige taal die er gesproken werd. Toen zijn we maar bij de buren gaan eten waar de bediening wel snel en vriendelijk was. Het werden geen tapas maar wraps bij Hollywood, een Amerikaans fastfoodrestaurant. Helemaal niet slecht, maar niet bepaald een Spaanse specialiteit. Toen wij om 22.00 uur de zaak verlieten zat het naburige tapasrestaurant vol met eters.Laat dineren op de avond is een van de dingen die wij van de Spanjaarden wel nooit zullen begrijpen.Wordt vervolgd!

Stedentrip Rome: de laatste dag

De Piramide in Rome

 

In oktober 2015 zijn Henk en ik naar Rome geweest. De eerste volgers van mijn blog hebben deze delen al eerder gelezen: Stedentrip Rome deel 1Stedentrip Rome deel 2Stedentrip Rome deel 3Stedentrip Rome deel 4 . Vandaag rond ik dit reisverslag af en hoop ik jullie enthousiast te hebben gemaakt om Rome in de toekomst te gaan bezoeken.

Circo Massimo, de Piramide en San Giovanni Lateranokerk

Maandag 4 oktober.

Na het ontbijt en het inpakken van de  koffers gingen we richting het Terministation om daar de metro naar Circo Massimo te nemen. Daar zijn vroeger de vele strijdwagenraces gehouden. Er was echter weinig te zien. We besloten verder te wandelen richting de piramide, een stukje Egypte in Rome. Het dient als graf en torent in zijn witte hoedanigheid boven een druk kruispunt uit. Het viel ons eveneens wat tegen.

In ons beste Engels vroegen we een dame of ze wist waar de San Giovanni Lateranokerk was. Ze zei dat we dan nog erg ver moesten lopen. Dat waren we niet gewend. Alles lag zo verrassend dicht bij elkaar, hoe kon dat nou? Henk wilde teruglopen richting Circo Massimo dat weer dichtbij het Colosseum ligt. Ik wilde eerst een cappuccino en even uitrusten. Dit was balen. De kerk die in het Romeboek van onze zoon staat met prachtige foto’s was dus niet haalbaar, tenzij we met de metro gingen. Maar  een metrostation in deze buurt stond niet meer op mijn kaart. De piramide stond er zelfs al niet meer op. We waren overduidelijk aan de modernere kant van Rome beland waar alle bezienswaardigheden beduidend verder uit elkaar liggen. Verpauperde winkels en een nog drukker verkeer. Bij een kiosk met een terras erachter ging ik vragen of ze een toilet hadden. Ook weer in een kelder, oud en zonder licht maar ja, ik kon mijn plas tenminste kwijt. De serveerster maakte het helemaal goed. Ze serveerde onze cappuccino’s met een melklaagje in de vorm van een hartje.

Vittorio Emanuelle II Rome

Vittorio Emanuelle II ook wel ‘de Bruidstaart’ genoemd.

De Santi Giovanni e Paolokerk en Vittorio Emanuelle II

We liepen terug richting het Colosseum en kwamen onderweg uit bij de Santi Giovanni e Paolokerk, qua naam lijkt hij veel op de San Giovanni Lateranokerk maar dat was toch niet de beroemde die ik in het boek had gezien. Van buiten was het een eenvoudig ogende kerk maar het interieur was prachtig. De deuren stonden open want er was net een huwelijksmis afgelopen. Niemand hield ons tegen om er binnen te gaan. Dus maakte ik foto’s van de rijkelijk versierde kerk met zijn prachtige kroonluchters die feestelijk waren verlicht. We liepen weer terug richting Piazza Venezia met het overheersend witte monument Vittorio Emanuele II. Daar waren we immers nog niet binnen geweest en deze was nu wel open voor publiek. Door de zon op het witte gesteente was het moeilijk om een leuke selfie te maken. Dan maar naar binnen waar een gedeelte als museum dienst doet. Op het dak heb ik nog wat overzichtsfoto’s gemaakt van Rome.

Uitzicht over Rome vanaf Vittorio Emanuelle Ii

Uitzicht over Rome vanaf Vittorio Emanuelle II

 

Santa Maria in Aracoeli

Vanaf ‘de bruidstaart’ zoals Vittorio Emanuele II door zijn protsige uitstraling ook wel wordt genoemd, betraden we de kerk Santa Maria in Aracoeli. Ook deze kerk was adembenemend mooi! Ook hier schitterden ons de plafondschilderingen en het goud tegemoet. Bij een Maria-altaar staken we twee kaarsjes aan voor onze oudste zoon en mijn ouders die helaas niet meer onder ons zijn. Maar ook een kaarsje voor onze jongens en Henks ouders met de stille wens dat het hen goed gaat in de toekomst. Het beeld van Maria dat onder een grote glazen stolp stond keek me daarbij liefdevol aan. Ik kan het niet onder woorden brengen maar wordt altijd warm van binnen als ik Maria zie. Dat heeft ook vast te maken met de herinneringen aan mijn Katholieke jeugd en de bezoekjes aan mijn omaatje die Maria vereerde zowel in huis als in haar tuin.

Mariabeeld kerk Rome

Een laatste wandeling door Rome

Nadat we uit de kerk kwamen stelde Henk voor om voor de laatste keer te gaan dineren bij La Base ( ja,alweer maar zeker geen slecht idee). Dat was natuurlijk weer heel erg lekker. Ik had genoeg aan een salade, maar de sfeer was er top en we deden het rustig aan. Nog een laatste Crodino om in Italiaanse sferen te blijven.

Na het eten liepen we de Via Cavour af en kwamen nog langs de Santa Maria Maggiore, een immens grote basiliek. De laatste foto van een monument. Richting het hotel kwamen we bij het Termini station waar ik nog een laatste ijsje lustte waarvan we een laatste selfie hebben gemaakt. Het was goed zo. Het was nog maar vier uur in de middag maar we waren behoorlijk moe en blij dat de bus ons kwam halen voor de reis naar het vliegveld. Onderweg kwamen we langs de kerken en monumenten die we nog dolgraag hadden willen zien maar waar niet de gelegenheid en tijd voor was geweest. Dat is jammer maar ja, Rome helemaal zien in vijf dagen tijd is dan ook onmogelijk. Reden genoeg om nog eens terug te keren!

Santa Maria Maggiore Rome

Santa Maria Maggiore basiliek

Kortom

Rome is een cultuurstad en openluchtmuseum in één. Dus wanneer je daar veel van houdt is het zeker aan te raden deze stad eens te bezoeken. Zeker als je niet vies bent van oude kunst in de vorm van muur-en plafondschilderingen en beeldhouwwerk. De stad kent bovendien veel oudheid en geschiedenis en ook al ben je daar niet in geïnteresseerd, je nieuwsgierigheid wordt toch geprikkeld. De schoonheid daarvan is zo ongekend dat je op elke hoek van een straat wel wordt verrast. Wat ons opviel waren de vele bouwwerken die niet eens in de boeken en op de kaart staan. In onze ogen zijn ze prachtig maar blijkbaar kennen deze  geen historie en zijn ze voor de Romeinen niet belangrijk genoeg om te worden vermeld. Dat neemt natuurlijk niet weg dat elke wandeling door Rome een belevenis is die je je nog lang aangenaam zal herinneren. Het is aan te raden zoveel mogelijk lopend of fietsend de stad te ontdekken. Als je met de metro van hoogtepunt naar hoogtepunt gaat reizen zal je veel moois missen. Want zoals ik al zei: Rome is verrassend! Het is wel fijn om van de metro gebruik te maken als je ’s avonds te ver van je hotel bent en te moe  om terug te lopen. Rome is een stad die vooral veel bezocht wordt door jongeren en mensen van middelbare leeftijd. Je ziet er opvallend weinig gezinnen met kleine kinderen en ouderen. Daar is het te vermoeiend voor. Dus wacht niet langer tot je een rollator gebruikt en boek vandaag nog je stedentrip naar Rome. Goede reis!