Site-archief

Slaap je al?

Slaapmiddeltjes

Na mijn blog ‘Slaap vrouwtje slaap’, heb ik  veel reacties ontvangen van vrouwen die ’s nachts wakker liggen. Of ik niet wat tips had, want een goede nachtrust is iets om jaloers op te zijn als je bijna geen oog dichtdoet.

Veel vrouwen liggen gespannen naar de wekker te kijken met de angst om de volgende dag op het werk als een zombie te verschijnen. En terwijl de tijd verstrijkt krijgen ze het gevoel dat ze hun tijd liggen te verdoen. Dan gaan ze malen. Druk, druk, druk. Het kan ze zo boos maken dat ik eens hoorde van een vrouw dat ze midden in de nacht tandenknarsend een hele strijk heeft weggewerkt alvorens ze in slaap is gevallen. Nou ja, het heeft uiteindelijk dan wel geholpen.

Je bent pas echt wanhopig als je in de zorg werkt en je cliënten de slaapmedicatie die ze weigeren in te nemen, zelf maar doorslikt, om toch een oogje dicht te kunnen doen. Dit gaat erg ver en is niet goed te praten maar een tekort aan slaap stelt je blijkbaar tot alles toe in staat.

Niet kunnen slapen is een groot probleem, eigenlijk de meest voorkomende klacht bij middelbare vrouwen. Die vervloekte overgang ook, maar over het algemeen maken ouderen minder het slaaphormoon melatonine aan. Toch moeten dat niet de redenen zijn waarom je naar het plafond moet blijven staren.

Wat je niet moet doen

Als je op internet gaat zoeken kom je de bekende tips overal tegen: geen koffie (althans niet vlak voor het slapen gaan). Sinds ik minder koffie ben gaan drinken kan ik inderdaad beter slapen. Datzelfde geldt voor alcohol. Een slaapmutsje is alleen lekker om in te slapen maar zorgt er wel voor dat je onrustig slaapt en vaak weer snel wakker bent. Probeer ook niet meer te eten in de avond. ’s Avonds werken in fel licht en op de tablet, pc of smartphone brengt je slaapritme uit balans. Je lichaam krijgt dan het signaal dat je juist wakker moet blijven alsof het overdag is. Leg bovendien je telefoon niet pal naast je hoofd.

Allemaal dingen die je dus niet moet doen en die je vast als wanhopige waker allang zal weten.

Maar wat kan je dan wel doen?

Yoga of een actievere sport in de buitenlucht. Maak je zelf lekker moe en laat die spieren voor je werken.

Lees een boek ( dus niet op de e-reader, of je moet een aangepaste achtergrondverlichting hebben.)

Neem vlak voor je gaat slapen een warm ontspannend bad.

Luister naar ontspannende muziek.

Leg een notitieboekje naast je bed en schrijf daarin op wat je uit je slaap houdt. Ik heb er één naast mijn bed liggen omdat ik altijd creatieve ideeën krijg zodra ik in bed stap. Vervolgens ga ik daarmee in mijn hoofd al aan de slag. Opschrijven helpt, want dan hoef ik niet bang te zijn dat ik dat geniale idee morgen vergeten ben.

Middeltjes

Daarnaast heb ik diverse middelen in huis om mij voor te bereiden op een heerlijke nachtrust.

Bananen, die bevatten kalium en magnesium. Ze voorkomen slaapstoornissen en ontspannen de spieren.

Een mok warme melk bevat het hormoon melatonine dat je slaperig maakt.

Een kop warme thee. Kamillethee ontspant maar ook de speciale nachtrustthee van Zonnetura of de ‘slaap lekker’thee van Pickwick.

Op het nachtkastje staat de pillowspray van Mylène. Deze spray je op je hoofdkussen. De geur is fris maar ontspant onmiddellijk. Voorheen had ik een lavendelspray die ik in Zuid-Frankrijk heb gekocht op een lavendelboerderij. Deze had het zelfde effect.

Daarnaast heb ik daar nog een lavendelroller gekocht. Als je hoofdpijn hebt kun je deze op je slapen aanbrengen. Maar door de ontspanning kun je er ook eerder van in slaap vallen.

Het is ook erg belangrijk om meteen warm te zijn als je in bed gaat liggen. Dus zorg voor een extra deken, misschien toch maar die pyama aandoen en… heel sexy: bedsokken. Als ik ergens niet van kan slapen zijn het koude voeten. Ook van Mylene heb ik de donkerblauwe fleece slofjes die je draagt als sokken. Ze zijn heel ruim maar daardoor worden je voeten eerder warm en kun je ze in je slaap gemakkelijk uitdoen als het te warm wordt. Ik kan in de winter niet zonder. Zoals jullie wel doorhebben ben ik dus een koukleum. Het is wat anders als je ’s nachts wordt overvallen door een zweetaanval. Daar heb ik gelukkig geen ervaring mee.

Als al deze acties geen uitkomst bieden grijp ik naar de  Nacht Resque spray van Bach. Speciaal voor een goede nachtrust. Je sprayt deze een paar keer op je tong en het zandmannetje komt geheid langs om je in slaap te toveren.

Slapeloosheid niet onderschatten

Soms is er een andere oorzaak waarom jij niet kunt slapen. Geluidsoverlast (van bijvoorbeeld manlief) is er zo een. Een trauma of rouw waar je midden in zit. Zorgen om je gezondheid of die van een naaste of gewoon een spannende tijd. Schroom dan niet om hulp in te roepen van je huisarts want dan helpen bovengenoemde oplossingen vaak niet.

Kortom blijf niet wakker in bed liggen, maar doe er wat aan want te weinig slaap is ongezond. Je hebt o.a. een verhoogde kans op hart-en vaatziekten en depressie. Het tast je immuunsysteem aan en bovendien brengt het je hormoonhuishouding in de war waardoor je er zelfs dik van wordt. Dus neem je slapeloosheid serieus maar lig er niet wakker van. Welterusten!

Advertenties

Kaki

Kaki vrucht

Tegen de kerst kun je de meest vreemdsoortige vruchten vinden op de groenteafdeling van de supermarkt. Maar dit jaar lag er al ver voor die tijd een apart stuk fruit tussen de bananen en de sinaasappels. Een oranje kruising tussen een tomaat en een paprika had mijn nieuwsgierigheid gewekt. Een kaki.

Verrast

Ik heb het uitheemse soort op mijn fruitschaal gelegd en het moment om hem op te eten steeds voor mij uitgeschoven. Ik wist ook niet wat ik er mee aan moest. Was hij wel rijp genoeg en hoe moest ik dat ding eten. Dus na een week maar eens gegoogled hoe ik er aan moest beginnen. Ik was verrast! Wat een gezond stuk fruit is de kaki. Zo veelzijdig ook om te gebruiken in salades, stoofpotjes, als voorgerecht met parmaham en zo uit het vuistje. Je kunt de kaki net als een appel eten, met of zonder schil.

Geroemd om zijn geneeskrachtige eigenschappen

De kaki of ook wel lotus genoemd, is al meer dan 2000 jaar oud en groeit oorspronkelijk aan vijftien meter hoge bomen in China. Daar wordt deze vrucht van oudsher al geroemd om zijn geneeskrachtige eigenschappen. Niet alleen in Zuid-Oost Azië maar inmiddels wereldwijd worden kaki’s in een tropisch klimaat gekweekt.

De kaki zou preventief en genezend werken tegen kanker. Tumoren zouden niet verder groeien dankzij bèta-caroteen, de overvloed aan anti-oxidanten in deze vrucht. Deze werken ook tegen oogaandoeningen zoals staar. De bèta-caroteen  in voornamelijk de schil gaat bovendien ouderdom tegen. Kijk dat is wat wij als midlifers leuk nieuws vinden, nietwaar? Je huid blijft mooi zonder rimpels en ouderdomsvlekken. Je botten en tanden varen er wel bij en voor kinderen geldt dat deze lekkernij ook nog meewerkt aan een gezonde groei.

Het verhoogt je immuunsysteem, niet zomaar maar met een BOOST! De kaki heeft de hoogste vitamine C-waarde, zelfs 80 procent van de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid. Eén kaki bevat ook net zoveel vezels als drie volkoren boterhammen, dus goed voor de stofwisseling en verbetert de spijsvertering. Verder zit deze vrucht boordevol kalium wat de bloeddruk verlaagt en koper dat nieuwe rode bloedcellen creëert. Wat weer goed is voor de spieren en dus meer energie oplevert. De kaki heeft ook een histamineremmende werking wat vele allergische ontstekingsreacties voorkomt.

Alleen rijp eten

Er zit helaas ook een ‘maar’ aan. Want een onrijpe kaki is juist ongezond. Deze bevat dan te veel tannines wat op den duur zorgt voor bezoarstenen in de maag. Dus laat je kaki goed narijpen op kamertemperatuur tot hij oranjerood is en glanst. Natuurlijk kun je dit ook goed proeven. Een onrijpe kaki is hard en wrang terwijl een rijpe zoet en aromatisch is. De smaak heeft iets weg van meloen. Eet er ook niet teveel van want dan werkt je spijsvertering wel heel erg snel.

Maar dat weegt natuurlijk niet op tegen de voordelen van de kaki. Kortom deze vrucht zal de Nederlandse markt niet snel verlaten. Het is de vrucht die vooral in de wintermaanden niet op je fruitschaal mag ontbreken. Voor de prijs hoef je het niet te laten. Die hangt zo ongeveer rond de 80 cent per stuk. Zo goedkoop kan gezondheid zijn. Smakelijke kerstdagen!

 

De zorg voor mijn ouders

img_2595

Als midlifer ben je nu op een leeftijd dat je ouders oud zijn, vaak hulpbehoevend en sukkelend met de gezondheid. Of je pa of ma is alleen en voelt zich eenzaam. Dan is het belangrijk om er als kind voor hen te zijn, al is dat niet altijd met het geduld wat ze nodig hebben. Maar soms heb je helemaal geen ouders meer, zoals ik. Ik zou willen dat ze er ondanks hun ziekte nog waren. Dat ik nog even hun hand vast kon houden en met ze kon praten. Gewoon om te laten zien waar ik trots op ben: mijn jongens met hun vriendinnen en wat ze bereikt hebben en hoe wij nu als gezin in het leven staan. Het is een groot gemis dat het niet meer kan.

De weg kwijt

Ik ben de zorgfase voorbij. Mijn pa is alweer dertien jaar geleden overleden. Mijn ma is na negen jaar vasculaire dementie, in 2010 gestorven. Toen ik voor mijn ouders ging zorgen, was ik nog maar vijfendertig. Ik kende destijds geen vrouwen van mijn leeftijd die in dezelfde fase zaten. Dat miste ik. Het enige wat wij gemeen hadden was de zorg voor onze nog kleine kinderen. Dus reed ik bij wijze van spreken, met de kinderen op de achterbank, mijn ouders naar de kledingwinkel, het ziekenhuis en de kerk. De bank en de geriater en ging met hen op familievisite. Ik was hun boekhouder, hun huishoudster, kokkin, vertrouweling, chauffeur en enige steun en toeverlaat. Ik vond het niet meer dan normaal dat ik nadat zij jarenlang voor mij hadden gezorgd, de rollen omdraaiden. Er was ook geen keus. Ik ben enig kind en kwam van de een op de andere dag in die zorgsituatie terecht.

Het is niet eerlijk

Ik zocht ezelsbruggetjes voor de vergeetachtigheid van mijn ma. Ik probeerde  haar huishouden zolang mogelijk op de rails te houden. Dit deed ik met de hoop dat haar dementie stabiel zou blijven zodat zij zolang mogelijk thuis kon blijven wonen. Mijn pa die mantelzorger was, had het ondanks mijn hulp erg zwaar. Ik zag dat wel, hij rookte steeds meer en had veel stress doordat hij de ziekte van ma maar moeilijk kon accepteren. Hij kon niet geloven dat zijn grote liefde, zowel letterlijk als figuurlijk de weg volledig kwijt was. Hij benoemde deze teleurstelling na jarenlang samen een goedlopende tuinderij te hebben gerund. Er was schaamte omdat ma altijd het rekenwonder was geweest. Omdat zij heel de boekhouding tot in de puntjes had bijgehouden. En toen opeens wist zij niet meer hoeveel 1+1 was. Ze kon niet meer uit haar woorden komen, herkende mijn vader niet meer als haar man. ‘Het is niet eerlijk!’ zei hij dan. ‘Dat het na drieënveertig jaar huwelijk en hard werken zo met ons moet aflopen.’

Schaamte en teleurstelling

Ik was het niet eens met zijn ontwijkgedrag. Met het hermetisch afsluiten van hun woning voor de huisarts. De arts die het beste met hen voor had. Zijn advies om ma naar de dagopvang te brengen, ging er bij pa niet in. ‘Dat is mensonterend, ‘ zei hij dan. Wij konden het zelf wel, vond hij.  Als we maar ons best bleven doen, hoefde ma niet buiten de deur te komen. En zo gingen twee hele jaren voorbij. In die tijd ben ik slecht gaan slapen en dat is sindsdien altijd een probleem gebleven. Ik piekerde en tobde. Waar was ik in verzeild geraakt? Intussen groeiden mijn kinderen op en als ik nu op die kinderjaren terugkijk, weet ik dat ik veel van ze heb gemist omdat mijn hoofd bij mijn ouders was.

Net toen mijn pa wilde dat ik ma ook lichamelijk ging verzorgen, sloeg het noodlot toe. Daags van tevoren hadden we nog een woordenwisseling gehad. Ik wilde thuiszorg voor ma, hij wilde dat niet. Ik kon ma gemakkelijk iedere ochtend zelf wassen en aankleden, vond hij. Het was de eerste keer dat ik ‘nee’ tegen hem zei. Dat was niet gemakkelijk, want het voelde alsof ik dat ook tegen ma zei.

Hartinfarct

Dus was daar een enorm schuldgevoel toen wij hem op een zondagochtend zittend in zijn fauteuil aantroffen. Hij was anderhalve dag eerder aan een hartinfarct overleden. Ma stond ernaast en zei: ‘Hij is ziek, hij zegt niets meer.’ Ik probeerde haar duidelijk te maken dat hij dood was, maar dat drong niet tot haar door. Ze liep van me weg om een ogenblik later terug bij pa te gaan staan en dezelfde zin te herhalen. Zo had ze sinds zijn overlijden op die vrijdagavond,  vast vaker bij hem gestaan. Niet wetend wie hij ook al weer was en al helemaal niet beseft dat hij was overleden. Het was hartverscheurend om mijn ouders zo aan te treffen.

Toen wij op die koude zondagochtend in november bij mijn ouderlijk huis aankwamen was de deur op slot, de broodtrommel leeggegeten en het bed onbeslapen. De televisie stond sinds die vrijdagavond nog aan. De lampen brandden, de kachel stond op de hoogste stand. Ze wist niet meer hoe zij de deur kon openen. Ze wist niet meer dat je met een telefoon kon bellen. Niemand weet wat ma al die tijd daar alleen heeft gedaan.

Ma was heel blij ons te zien. In een opwelling liep ze naar het gasfornuis  om thee te zetten. Ze draaide het gas open, zette de ketel erop maar vergat de lucifers. Mijn oog viel op pa’s laatste shaggie, dat rustte op de rand van de asbak op de salontafel. Het was een wonder dat er ondertussen niet een nog groter drama was gebeurd.

Alles kwijt

Ik heb ma tenslotte bij ons in huis gehaald. Ik wilde dat ze bleef maar uiteindelijk had ik niet de ruimte en de juiste zorg voor haar. Na zes dagen is ze op sinterklaasavond in een verpleegtehuis opgenomen. Meteen op de gesloten afdeling, meteen bij de zwaarst dementerende bewoners. Ik heb het hele ‘heerlijke avondje’ gehuild omdat ik haar dit niet aan wilde doen. Dat machteloze gevoel is onbeschrijfelijk.

Ik had het gevoel in één klap mijn ouders en mijn thuis verloren. Want ook dat was verleden tijd. Met het leegruimen en te koop zetten van het ouderlijk huis, nam ik ook afscheid van mijn kindertijd. Het bos en de akkers waar niet alleen ik, maar ook mijn kinderen altijd met plezier hebben gespeeld.

De daaropvolgende jaren bezocht ik mijn ma in een vreemde omgeving omringt door steeds wisselende medebewoners. Het was een tijd van langzaam afscheid nemen. De harde kant van het leven, mensonwaardig, verdrietig en pijnlijk. Totdat ik ook van haar definitief afscheid moest nemen. De kleine vrouw waar ik mezelf nog dagelijks in terug zie.

Rijkdom

En dan hoor ik van andere vrouwen hoe druk ze het ervaren om er steeds voor hun ouders te moeten zijn. Ik hoor ze zuchten. Aan de ene kant begrijp ik hun stress om deze zorg te combineren met gezin en baan. Aan de andere kant zou ik ze willen zeggen: ‘Geniet van je ouders, zolang ze er nog zijn. Ze zijn de bron van waaruit jij geboren bent. Je herinneringen, je bestaan en je verleden. De toekomst zonder hen is een groot gemis. Ook al zijn ze niet meer als vanouds, zolang je hun hand vast kunt houden zijn ze er nog. Dat is een grote rijkdom.’

Aardbeien: lekker voor lichaam en geest

Lambada aardbeien

Lambada aardbeien van tuinderij fam. Vissers, Ulvenhout

 

Ze zijn er weer! Zomerkoninkjes in de lente. ‘ Smaken die dan ?’ Jazeker! Heerlijk zoet en sappig uit ons eigen landje.

‘Ja, maar dan komen die zeker uit de kas?’  Yep, maar dat doet in Nederland zeker niet af aan de kwaliteit. Integendeel. De vaak uit Spanje geïmporteerde harde en smakeloze waterbommen met een witte kern moeten we daarom maar snel links laten liggen.

Vroeger

Tegenwoordig hoeven ze voor de smaak gelukkig niet meer in de buitenlucht worden geteeld. Ik weet nog dat ik als tiener op het tuinbouwbedrijf van mijn vader in weer en wind, kruipend op mijn knietjes aardbeien plukte. Aardbeien die vaak door vogels waren aangepikt of door het liggen tegen de grond eerder gingen rotten. Ook de weersinvloeden bepaalden de opbrengst en kwaliteit van de oogst. Mijn vader hield zijn hart vast als er een hagelbui werd voorspeld of als door een lange regenperiode de oogst letterlijk in het water viel. Om de vogels te verjagen stond op de akker een vogelverschrikker, het was echter niet meer dan een houten kruis met daarop een emmer dat een hoofd moest voorstellen. Het lijf was een oude overall die pa nog eens versierde met een slinger van velletjes aluminium folie. Dat weerkaatste in de zon en klapperde een blikkerig geluid in de wind. Later kwam daar zelfs een gaskanon bij. Bij die laatste hoorde je elk kwartier net voor de harde knal, een waarschuwende tik waarna je je vingers in je oren moest houden tegen een dreigende gehoorbeschadiging. Die knal was eigenlijk overbodig want de vogels waren bij die tik dikwijls al gevlogen. In de buitenlucht was het ook nodig om chemische bestrijdingsmiddelen te gebruiken tegen ziektes en plagen. Nee, vroeger was niet alles beter. Het telen van de aardbei in de kas heeft daarom veel voordelen.

Vandaag

Vandaag wordt achter de schermen, eh, het glas hard gewerkt om een kwalitatief mooie, biologisch en smakelijke aardbei te kweken. Tegenwoordig groeit de aardbei vanuit potten op hoogte. Hommels en bijen bestuiven de bloesem en met behulp van insecten worden ziektes voorkomen. Het is een precisiewerkje maar door de juiste dosering van meststoffen, klimaat en CO2 werpt het vanaf half maart tot in de zomer letterlijk zijn vruchten af.

Ik mag dit superfruit tegenwoordig verkopen in de streekwinkel die tijdens deze periode is geopend. Dus ja, ik ben als verkoper en dochter van een aardbeienteler enthousiast maar dat kan toch ook niet anders?  In het vroege ochtendgloren komt het heerlijk zoete aroma van de trossen met felrode aardbeien je al tegemoet in de kas. Daar wordt je toch blij van? Kisten vol vitaminen en mineralen gaan dagelijks over de toonbank. Het is een genot om klanten zoveel goeds en lekkers te kunnen bieden. De Nederlandse aardbei scoort op gezondheidswaarde dan ook een 9,1 in de voedingswaardetabel.

Wat zit er in een aardbei?

Ze bevatten natuurlijk veel vitamine C. Maar vergeet ook zeker niet de vitamine K, kalium en magnesium voor sterke en gezonde botten.

Deze rode lekkernij zit bovendien bomvol antioxidanten die het gevecht aan gaan met de vrije radicalen die ontstaan uit medicijngebruik, roken, alcohol en te veel zon. De schade die hieruit voortkomt wordt daardoor beperkt. Ook het risico op diverse soorten kanker wordt hierdoor minder.

Deze hartvormige hoogstandjes bevatten daarnaast anthocyanen (huh? Wat zijn dat nu weer?) Deze kleurstoffen behoren tot de flavonoïden die een goede invloed hebben op de conditie van je hart en bloedvaten.

Dezelfde anthocyanen stimuleren je lichaam om vetten (ook die je allang hebt opgeslagen) als brandstof te gaan gebruiken. Ze reguleren je bloedsuikerspiegel. Dat is altijd welkom nietwaar? En niet te vergeten: deze stofjes werken verhelderend op je korte termijngeheugen.

Tot slot heb ik nog goed nieuws voor de reumapatiënten onder ons: aardbeien zijn ontstekingsremmend en hebben bij het gebruik van ongeveer 3 porties per week zelfs een pijnstillende werking op de gewrichten. Tja, je moet er wat voor over hebben maar is zeker geen straf.

Swingende namen

Vooral de vroege Lambada is het paradepaardje onder de vele soorten. De swingende naam belooft je de meest aromatische en zoete dans door je smaakpapillen. De meer stevige aardbei met een mooie volle vorm is de Sonata. Een grote aardbei die vooral door zijn uiterlijk zeker niet misstaat op de fruitschaal. Voor het beste smaakbehoud bewaar je de aardbeien koel maar niet te koud, dus bij voorkeur niet in de koelkast. Koop anders de Elsanta, een aardbei die goed houdbaar is. Of nog beter: geniet er meteen van, nog voordat je thuis bent.

 

Lijnzaad: natuurlijke gezondheid voor de vrouw.

Heel lijnzaad van Bountiful

Ik moest destijds ongelovig lachen toen ik hoorde dat lijnzaad zoveel goede eigenschappen heeft. Vooral voor de middelbare vrouw die allerlei vage klachten heeft door de haperende hormoonhuishouding.

Lachen omdat ik het vroeger op onze dierenafdeling verkocht aan klanten die vogels hadden. Vooral in de winter zou dit een betere opbouw van hun veren bevorderen.

Maar het is vooral lachwekkend dat het ook daadwerkelijk voor ons zoveel goeds biedt op het gebied van de algemene gezondheid. En omdat ik een enthousiaste gebruiker ben, wil ik het graag met jullie delen.

Lijnzaad kun je toevoegen aan o.a yoghurt en smoothies. Het geeft een extra ‘bite’. Maar het is vooral een welkome natuurlijke aanvulling op je voeding door zijn waardevolle bestanddelen.

Hart en bloedvaten

Lijnzaad bevat een hoog percentage omega 3 vetzuur dat alsmede door zijn krachtige ontstekingsremmers bescherming biedt voor je hart -en bloedvaten. Het verlaagt de bloeddruk en een te hoog cholesterol. Het draagt tevens bij aan een gezond zenuwstelsel en hersenen. En ja dames, we moeten wel bij de tijd blijven hè?

Natuurlijke oestrogenen

Lijnzaad zorgt voor een mooie huid, gezondere haren en nagels door de omega 3 en de grote hoeveelheid lignanen. Lignanen zijn weer de basis van fyto-oestrogenen. Deze natuurlijke vrouwelijke hormonen helpen tegen ongemakken rondom de menopauze door de balans in de hormoonhuishouding terug te brengen. Waar veel vrouwen klagen over droge slijmvliezen, ogen en stramme gewrichten kan lijnzaad hier verlichting in brengen.

Door deze fyto-oestrogenen kan het zijn dat opvliegers beduidend minder worden of helemaal wegblijven. Maar wat nog veel mooier is: het werkt preventief voor ons immuunsysteem en kan zelfs kankersoorten die hormoon-gerelateerd zijn, afremmen of voorkomen. Ik heb het dan over borst- en baarmoederhalskanker. De grote angst van elke vrouw.

Lusteloos en moe

Maar lijnzaad bevat nog meer goede ingrediënten zoals vitamine B1 en B2, kalium, zink en calcium die zorgen voor een goede werking van de hersenen en stevige botten. Voel je je moe, lusteloos en zelfs van tijd tot tijd down dan kan lijnzaad ook hulp bieden.

Lijnzaad voor de lijn

En mocht je hoofd nu tollen van alle goede redenen om lijnzaad toe te passen in je voeding dan heb ik tot slot nog een lekkere kers op de taart. Het helpt vooral aan een goede spijsvertering waarbij afvalstoffen worden verwijderd. Een belangrijk onderdeel van je afslankplan, dacht ik zo.

Hoe ziet lijnzaad eruit en hoe gebruik ik het?

Het is het bruine zaad van een vlasplant. De zaadjes hebben een nootachtige smaak en zijn zowel heel als gebroken te koop. Neem vooral de hele zaadjes en maal steeds een kleine hoeveelheid grof in je blender, koffiemolen of vijzel. Bewaar dit in een glazen potje in de koelkast. De gebroken variant die je kant en klaar in de winkel koopt, is niet lang houdbaar. Dat proef je overigens niet maar brengt door de oxidatie wel schade toe aan je lichaam. Dus koop hele zaadjes en maal deze want anders poep je ze zo weer uit zonder dat je lijf van de ingrediënten heeft genoten.

Voeg elke dag één eetlepel toe aan je koude gerechten zoals zuivel of salades en je hebt het grootste profijt van dit wonderlijke zaad. Meer is niet nodig en wordt ook afgeraden omdat het o.a. je stoelgang flink aan het werk zet.

Waar te koop?

Natuurlijk zijn er nog veel meer voedingsmiddelen waarin lignanen voorkomen zoals in groente, groene thee, saliethee en veenbessen maar de concentratie in lijnzaad is wel 100 keer hoger. Hele lijnzaadkorrels zijn te koop bij veel drogisterijen en in natuurvoedingswinkels. Ik koop het meestal bij de Dio-drogist van het merk Bountiful  Er zijn verschillende verpakkingen te koop maar gemiddeld betaal je slechts twee euro voor een pond. Ik kan daarom geen reden geven om het niet te proberen. Ik ben benieuwd wat het voor jouw lijf doet. Laat je het me weten?

 

 

 

 

 

50 jaar, een happy midlife wife

 

IMG_1576

Nu is het dan zover. Ik ben 50, Sarah. Ik keek er ondanks de ouderenstatus die rondom deze leeftijd hangt, toch naar uit. ‘Het doet geen zeer,’ werd me door voorgangers verzekerd. Bovendien kent het zoveel voordelen.

Nu ben ik dus een midlifewife die recht heeft op een 50+ voordeelpas vanuit de stichting ‘aangenaam ouder worden’. Die naar de 50+ beurs kan om de nieuwste badlift uit te proberen en mag proefrijden op een opvouwbare scootmobiel. Ik kan gaan stemmen op de 50+ partij om mijn toekomst hoopvoller tegemoet te zien. En kan een 50+ seniorenreis boeken die op internet wordt aangeprezen door een rijpe vrouw met een zonnig bruin rimpelhoofd.

Ik mag speciale vitamines gaan slikken omdat we volgens de reclames het met zo’n aftands lijf niet meer uit de voeding kunnen halen. 50+, dan ben je dus een ‘mevrouw’ die bijles krijgt in solliciteren bij het UWV. Maar die ook serieus wordt genomen als ze na een feestje niet meer zo fit is. Als de spieren en gewrichten stram en stijf zijn. Ook de huisarts kijkt niet raar op als ik vraag om een apk-keuring. Ach weet je, ik ben dankbaar dat ik het heb mogen halen in goede gezondheid en in een happy mood. Nee, wat dat betreft doet het geen zeer.

Wat ik er verder leuk aan vind? Nou, ik hou wel van een feestje en ben zelf nogal enthousiast geweest als vriendinnen en familie deze leeftijd bereikten. Ik heb Sarah en Abrahampoppen gemaakt en vond het hilarisch om vriendinnen te verrassen met een Tena Ladyproefpakket, wol voor een muts of een pot vaseline op deze bijzondere verjaardag.

Vooral bij manlief ben ik destijds helemaal losgegaan. Wie de bal kaatst kan hem terugverwachten. Al weken voor mijn verjaardag werd er daarom hier in huis irritant geheimzinnig gedaan. Er zat iets te broeien. Iets met foto’s, van die gênante, onverwacht geschoten kiekjes op een feestje of als ik voor de televisie in slaap was gevallen. De mislukte selfies die ik heb uitgeprobeerd met mijn nieuwe smartphone maar die ik ben vergeten te verwijderen. In mijn minst aantrekkelijke poses. Oh, my god!

IMG_1578

 

En nu is het dan zover. De voortuin is een podium geworden waarin Sarah centraal zit. Een met kranten opgevulde pop compleet met trollenkop, zwabberende pantybenen vol cellulitis en een boezem met cupmaat dubbel F. Aan de bomen wapperen ballonnen en de gewraakte foto’s. Voorbijgangers stappen speciaal van hun fiets af om het geheel te bewonderen. En ik verschans me stiekem achter het spandoek dat voor het raam hangt. Ik geneer me gek!

Maar ja, toen manlief vlak voor zijn 50ste verjaardag vertelde dat hij zo’n opblaasabraham in de tuin wel geinig vond, heb ik dat heel letterlijk genomen.Oké dacht ik, dus jij wilt een opblaaspop? Dan krijg je die.

Op de bewuste dag staarde vanuit de voortuin een blote, blonde snol met wijdopenstaande mond en benen hem aan.

Tja, en nu is deze Saar de sigaar. 50 worden doet dus wel zeer.