Site-archief

Stedentrip naar Valencia dag 1 en 2

Plaza de La Virgen Valencia

Plaza de La Virgen met de kathedraal

Vorige week zijn we naar de Spaanse stad Valencia geweest. Na deze warme stedentrip was het met twintig graden verschil een frisse thuiskomst. Maar we kijken terug op vier heerlijke dagen in deze mediterrane stad aan de oostkust van Spanje.

Maandag 3 oktober

Vanaf Eindhoven vertrokken we met Transavia naar het vliegveld van Valencia. Na slechts 2,5 uur vliegen en een taxirit van 20 minuten arriveerden we in het Petit Palace Germaines. In een karakteristiek steenrood pand dat vroeger vast een belangrijke functie had lag onze thuisbasis voor vier dagen. Een hotel met een moderne, nieuwe inrichting. Dat gold ook voor onze kamer die bovendien netjes en schoon was. Een voortreffelijk werkende, stille airco en geen geluidsoverlast van het verkeer. Allebei erg belangrijk voor een goede nachtrust. Dit hotel ligt dan ook in een tamelijk rustig stadsdeel.

Deze eerste dag maakten we een wandeling in de nabijgelegen wijk. Wat ons opviel was de verkeersdrukte. Nu geldt dit voor elke beroemde stad maar in Rome , waar we vorig jaar waren, hadden we op straat toch meer rust ervaren. Ook was het moeilijk om ons in Valencia te oriënteren, dat was vast even wennen. Die avond aten we in de Paprika natural bistro. De hippe inrichting en de vitrine met heerlijke taarten zorgden voor een gezellige binnenkomer. Kunstig getekende letters op krijtborden met allerhande teksten en een ober met een perfect gestylde baard maakten het plaatje van deze gezonde eettent compleet. Op het menu staan voornamelijk biologische gerechten met gezondheidstoppers als Quinoa, avocado, wokgroenten en linzen. Er wordt veel gebruik gemaakt van glutenvrije, lactosevrije en vegetarische ingrediënten. Maar de steak die manlief bestelde smaakte er niet minder om en mijn wokschotel met quinoa, garnalen en een misosaus was heerlijk. Beslist een aanrader als je van goed en vers eten houdt.

Dinsdag 4 oktober

Ons ontbijt de volgende ochtend in het hotel was eveneens niet te versmaden. Verschillende verse sapjes, fruit, noten, gazpacho en verschillende kazen en vleeswaren waren nog maar een klein gedeelte van het uitgebreide ontbijtbuffet. Een eigentijdse inrichting van verschillende stoeltjes en moderne lampjes maakten het gezellig.

Turia stadspark van Valencia

Turia stadspark van Valencia

De fietstour

Na het ontbijt namen we de bus naar een van de drie opstapplaatsen van Valencia bikes. Met een Nederlandse gids maakten we een fietstocht langs diverse hoogtepunten van Valencia. Onze fietstocht ging voornamelijk door de drooggelegde rivier de Turia die dwars door Valencia loopt. Hier is een 10 kilometer lang park van gemaakt met veel palmbomen, vijvers, kunst en sportvelden. Het fietspad dat hier doorheen loopt omzeilt het drukke verkeer van Valencia.

Ingang stadspaleis en keramiekmuseum Valencia

Ingang van het stadspaleis waarin het keramiekmuseum is gevestigd.

We fietsten naar de Plaza de La Virgen. Dit pleintje ligt in het oude centrum van de stad waar tapasrestaurantjes in de schaduw liggen van de kathedraal en de basiliek. Via het keramiekmuseum dat aan de buitenkant al een kunstwerk op zich is, ging de tocht richting de hypermoderne stad der kunst en wetenschappen. Het gedeelte met kunstzinnige gebouwen in sciencefictionstijl ligt in het zuiden van Valencia. Het steekt door zijn voornamelijk witte uitstraling fel af in het zonlicht. Het blauwgroene water rondom weerspiegelt een Valencia dat in een Star Trekfilm niet zou misstaan. Daarnaast ligt het Océanografic, een park met voornamelijk zeedieren als vissen, krokodillen en pinguins. Door het Turiastadspark met zijn palmen en sinaasappelbomen, fietsten we weer terug naar de startplaats.

Palais de les Arts

Palais de les Arts

Goedkoop dagmenu

De fietsgids had ons geadviseerd om een dagmenu te gaan eten. Dat is een traditionele lunch die uit drie gangen bestaat en waarvoor je per persoon maar tussen de 9 en 12 euro betaalt. Nabij het oude centrum hadden we een gezellig terras gevonden. Jammer dat de jonge ober geen enkel woord Engels sprak maar met handen en voetenwerk probeerde hij ons toch duidelijk te maken wat we gingen eten. Ondanks zijn moeite was het toch een complete verrassing. Maar we genoten van deze Spaanse lunch waarbij we, heel aardig, met een Limoncello van het huis werden verrast.

Het oude centrum

Nadien liepen we terug naar de Plaza de La Virgen waar we de basiliek en de kathedraal bezochten. Ook beklommen we de El Miguelete klokkentoren tot 51 meter hoogte. Bovenop de toren hadden we een schitterend uitzicht over Valencia. Hierna bezochten we het keramiek museum dat gehuisvest is in een 18e eeuws paleis. We waren meer onder de indruk van de prachtige deftige ruimtes vol rijkdom, dan van de tegeltjescollectie.

Fresco Valencia stadspaleis

Prachtige fresco’s in het stadspaleis waar ook het keramiekmuseum in is gevestigd.

Tegen de avond streken we neer op het terras van Hendrick’s place waar we allebei een echte sangria bestelden. Heerlijk!

Klokkentoren El Miguelete Valencia

De klokketoren die we hebben beklommen op de Plaza de la Reina

Geen Spaanse taal, geen Spaanse tapas

Inmiddels was het alweer donker geworden en moesten we zoeken naar een tapasbar. De app die bij de stadsgids ‘100% Valencia’ hoort zou ons wel naar een van de betere eettentjes leiden, maar dat viel behoorlijk tegen. De genoemde horeca was inmiddels verdwenen en daarvoor in de plaats waren eenvoudige snackbars gekomen.

Uiteindelijk hebben we toch een tapasbar gevonden. Veel personeel, weinig klanten in een felverlichte zaak. Het was inmiddels half negen maar we werden geacht nog twintig minuten te wachten vooraleer we tapas konden bestellen. Dan maar even een wijntje vooraf. Maar na een half uur kregen we nog steeds geen tafeltje toegewezen. Blijkbaar zaten ze niet te wachten op toeristen want ook hier was de Spaanse taal de enige taal die er gesproken werd. Toen zijn we maar bij de buren gaan eten waar de bediening wel snel en vriendelijk was. Het werden geen tapas maar wraps bij Hollywood, een Amerikaans fastfoodrestaurant. Helemaal niet slecht, maar niet bepaald een Spaanse specialiteit. Toen wij om 22.00 uur de zaak verlieten zat het naburige tapasrestaurant vol met eters.Laat dineren op de avond is een van de dingen die wij van de Spanjaarden wel nooit zullen begrijpen.Wordt vervolgd!

Stedentrip Rome deel 1

Pantheon Rome

Pantheon Rome

‘We hebben heel Rome gezien,’ zei ik toen we na een verblijf van vijf dagen in deze culturele stad, in de taxi stapten op weg naar het vliegveld Fiumicino. Maar onderweg zag ik al, dat ik ernaast zat. Ook toen ik eenmaal weer thuis, de namen van de monumenten op de vele foto’s die ik had gemaakt, ging zoeken in de reisgids en op internet. Ik stuitte op nog meer pracht en praal wat we helaas hadden gemist. Ja, de hoogtepunten hebben we allemaal gezien maar dan blijft er nog zoveel moois over. Mijn voeten die 5 wandeldagen van rondom de 15 kilometer hadden afgelegd waren toe aan rust. Ook mijn mind moest even alles verwerken wat mijn ogen hadden bewonderd. Een goede reden om nog eens terug te gaan. Ik verheug me er nu al op!

Donderdag 1 oktober

Die middag waren we in ons hotel Villa Delle Rose gearriveerd. Van daaruit zijn we de nabije buurt gaan verkennen. Omdat het een beetje regende zijn we in een glazen kiosk midden op het plein Piazza Indipendenza een colaatje gaan drinken. Maar dat was, ondanks de eenvoudige horecagelegenheid, behoorlijk duur. Frisdranken zijn doorgaans flink aan de prijs in Rome. Wijn, bier en een cappuccino zijn soms zelfs goedkoper. Vanuit de kiosk kregen wij een goede eerste drukke indruk van deze stad. Het viel ons op dat er zich onder de toeristen weinig gezinnen met jonge kinderen en ouderen bevonden. Daar is deze stedentrip ook veel te vermoeiend voor. Dus wacht niet tot je afhankelijk bent van een rollator als je deze stad wilt bezoeken.

Wij verbleven vlakbij het trein-en metrostation Termini en dat was handig als we na een lange stadswandeling ‘s avonds met de metro terug naar het hotel wilden. Ik raad je echter af om hiermee van hoogtepunt naar hoogtepunt te reizen. Je zal dan veel moois missen. Verken daarom deze stad zoveel mogelijk te voet of op de fiets. Rome is een openluchtmuseum vol oude kunst. Als je daar net als ik, niet vies van bent, kun je je hart ophalen bij de talrijke plafond-en muurschilderingen en prachtig beeldhouwwerk. De schoonheid van deze Italiaanse stad is ongekend. Je wordt zelfs regelmatig verrast door bouwwerken die niet eens in de boeken of op de kaart staan. In onze ogen zijn ze bijzonder mooi maar blijkbaar kennen deze geen historie en zijn ze voor de Romeinen niet belangrijk genoeg om te worden vermeld. Dat maakt elke tocht door deze stad een verrassende belevenis.

Die avond zijn we in een ristorante, een eenvoudig Italiaans restaurant, gaan eten waarna we al om 19.00 uur terug in het hotel waren. Maar dat was na de vermoeiende reis wel zo ontspannend want de komende vier dagen hadden we onze energie hard nodig.

Vrijdag 2 oktober de fietstour

Rome is een drukke stad. Veel toeristen, veel gehaast verkeer. Het temperament van de Italianen hoor je dan ook geregeld terug in het getoeter. Toch had dat er ons niet van weerhouden om via onze reisadviseuse Manon Faes van de Travel Company bij Bici Baci een fietstour te boeken.

Omdat die ochtend een staking gaande was, reden de metro’s niet. Dat was balen want nu moesten we lopen naar Via Cavour waar de startplaats van onze fietstour was. Gelukkig was het zonnig weer en waren we al vroeg op weg gegaan. Maar natuurlijk moesten wij weer verdwalen. We hadden wel een kaart in de hand maar liepen we in de goede richting? De beheersing van de Engelse taal was een must om aan een Romeinse te vragen hoe we de Via Cavour konden bereiken.

‘Espagnol?’ was haar reactie.

‘No, Dutch. We’re from Holland,’ antwoorde ik. Verbaasd keek ze ons aan en gebaarde naar onze donkerbruine oogopslag en de zuidelijke uitstraling van Henk vanwege zijn bouwvakkerskleurtje. En zo herhaalde zich dat enkele keren tot we maar net op tijd bij Bici Baci arriveerden. Snel werd er een rood fietsje voor mij uitgezocht waarvan het zadel niet naar beneden hoefde. Dat maak ik met mijn lengte nooit mee. Vóór mij had vast een kind gebruik gemaakt van die fiets.

Bici Baci fiets en scooterverhuur Rome

Bici Baci fiets-en scooterverhuur

Wij waren met een groep van 16 Nederlanders en hadden een Italiaanse gids die doordat haar moeder Nederlands is, onze taal vloeiend spreekt. Ze leidde ons langs de mooiste hoogtepunten van Rome.

Omdat we vlakbij Domus Aurea of wel ‘het gouden huis’ waren, gingen we daar eerst heen. Het betrof een ruïne van het voormalig paleis van de Romeinse keizer Nero. Daar hoorde destijds een immens grote tuin met vijver bij. Nero was niet geliefd geweest onder de Romeinse bevolking. Na zijn dood is daarom als geschenk aan het volk het Colosseum gebouwd bovenop de vijver.

Via kleine steegjes beklommen we enkele heuvels waar de gids ons een geschiedenisles gaf over de vele monumenten en bijzondere plekjes. We manouvreerden ons tussen het verkeer door, wat ondanks dat het behoorlijk druk was, ons geen onveilig gevoel gaf. Het was gezellig en ontspannend om met z’n allen deze prachtige stad vanaf de fiets te ontdekken. Zo reden we langs het Colosseum, Forum Romanum, de triomfzuil van Trajanus en Santissimo Nome di Maria op het Piazza Venezia. Vandaar hadden we een mooi uitzicht op het witte Vittorio Emanuele II, ook wel ‘de bruidstaart’ van Rome. Via andere verrassend mooie Italiaanse straatjes kwamen we bij de Trevifontein waar we even van de fiets stapten om er een muntje in te gooien. Helaas liepen er bouwvakkers door de fontein die droog stond door een renovatie. De mogelijkheid om een muntje te doneren was er natuurlijk wel, al kon je het nu beter niet over je schouder gooien. Ach, dat bijgeloof ook!

Barcaccia fontein in renovatie

Barcaccia fontein

Even later fietsten we door de duurste winkelstraat van Rome: Via Borgognona, die uitkomt op Piazza di Spagna. Daar wachtte de Barcaccia of wel ‘lo Bottino’ ons onderaan de Spaanse trappen al op. Deze spraakmakende fontein stond nog droog na een renovatie want Nederlandse supporters hebben het 17 eeuwse monument in een dronken bui vernield. Nederland betaalt de renovatie nu en zelfs die van nog drie andere fonteinen in Rome.

Hier hadden we weer een korte stop om even de Spaanse trappen te beklimmen en je te vergapen aan de dure etalages van Chanel, Gucci, Prada en Louis Vutton. Van daaruit zetten we koers naar Piazza del Popolo, met daarop twee indrukwekkende basilieken en een Egyptische obelisk van 25 meter hoogte. Een prachtige witte fontein die de vier seizoenen uitbeeldt ligt aan de rand van het grote plein. Dit plein is een belangrijke locatie geweest in de film Angels and Demons. Tussen de basilieken door fietsten we richting het moderne gebouw rondom het Ara Pacis altaar. Dit vredesaltaar was vernietigd na de val van het Romeinse rijk maar is in opdracht van Mussolini weer gerestaureerd. Het staat nu binnen, wij konden het door een raam aanschouwen. Daarnaast het praalgraf van keizer Augustus in de vorm van een dichtbegroeide grafheuvel. Mwah, niet spectaculair.

Van daaruit reden we richting het Pantheon. Daar was tijd voor een koffiestop. Wij kozen echter om het Pantheon eens goed te gaan bekijken. Dit vind ik tot nu toe het meest imposante gebouw. Echt Romeins, mooi door zijn verweerdheid rijst het op vanuit een klein pleintje waar we even een foto lieten maken van onze fietsgroep. De grote fontein ervoor vond ik prachtig, niet wetende dat ik de komende dagen nog meer zulke prachtexemplaren tegen zou komen. We maakten foto’s en gingen het Pantheon binnen. De binnenkant van de betonnen koepel met het legendarische open gat in de nok dat het daglicht, maar ook neerslag doorlaat, maakte mij stil. In de ronde kapel sieren grote beelden, graftombes en een altaar vol glitter en glamour. Het was de moeite waard om daarvoor de koffie even over te slaan.

Fietsgroep Bici Baci Rome

De fietstocht ging vervolgens naar Piazza Navona, een ovaalvormig plein dat op de resten van een atletiekstadion van keizer Domitianus is gebouwd. Het plein wordt opgesierd door drie prachtige fonteinen met in het midden de mooiste: de Fontein van de vier rivieren, die ontworpen is door Bernini. Rondom het plein staat het museum Palazzo Altemps en de kerk Sant ‘Agnese in Agone. Het plein oogt fris door deze witte monumenten er omheen. Tussen de fonteinen stonden veel kunstenaars opgesteld. Portrettekenaars, landschapsschilders en spuitbuskunstenaars. Een lust voor mijn oog, dat begrijp je wel. Ik wist dan ook meteen dat we dit plein nogmaals gingen bezoeken tijdens de komende dagen.

Via nog meer kleine nostalgische straatjes kwamen we uiteindelijk weer op de Via Cavour waar we onze fiets inleverden. Deze fietstocht had ons een goede eerste indruk gegeven van de schoonheid en het karakter van Rome. Wil je bij een bezoek aan Rome deze tocht ook maken? Doe dat dan bij voorkeur de eerste of tweede dag van je verblijf. Deze tocht kun je via je reisadviseur of zelf via internet boeken, maar ter plaatse is dat ook altijd nog mogelijk.

Wordt vervolgd…

Lees hier ook: deel 2, deel 3 Stedentrip Rome