Maandelijks archief: januari 2017

Slaap je al?

Slaapmiddeltjes

Na mijn blog ‘Slaap vrouwtje slaap’, heb ik  veel reacties ontvangen van vrouwen die ’s nachts wakker liggen. Of ik niet wat tips had, want een goede nachtrust is iets om jaloers op te zijn als je bijna geen oog dichtdoet.

Veel vrouwen liggen gespannen naar de wekker te kijken met de angst om de volgende dag op het werk als een zombie te verschijnen. En terwijl de tijd verstrijkt krijgen ze het gevoel dat ze hun tijd liggen te verdoen. Dan gaan ze malen. Druk, druk, druk. Het kan ze zo boos maken dat ik eens hoorde van een vrouw dat ze midden in de nacht tandenknarsend een hele strijk heeft weggewerkt alvorens ze in slaap is gevallen. Nou ja, het heeft uiteindelijk dan wel geholpen.

Je bent pas echt wanhopig als je in de zorg werkt en je cliënten de slaapmedicatie die ze weigeren in te nemen, zelf maar doorslikt, om toch een oogje dicht te kunnen doen. Dit gaat erg ver en is niet goed te praten maar een tekort aan slaap stelt je blijkbaar tot alles toe in staat.

Niet kunnen slapen is een groot probleem, eigenlijk de meest voorkomende klacht bij middelbare vrouwen. Die vervloekte overgang ook, maar over het algemeen maken ouderen minder het slaaphormoon melatonine aan. Toch moeten dat niet de redenen zijn waarom je naar het plafond moet blijven staren.

Wat je niet moet doen

Als je op internet gaat zoeken kom je de bekende tips overal tegen: geen koffie (althans niet vlak voor het slapen gaan). Sinds ik minder koffie ben gaan drinken kan ik inderdaad beter slapen. Datzelfde geldt voor alcohol. Een slaapmutsje is alleen lekker om in te slapen maar zorgt er wel voor dat je onrustig slaapt en vaak weer snel wakker bent. Probeer ook niet meer te eten in de avond. ’s Avonds werken in fel licht en op de tablet, pc of smartphone brengt je slaapritme uit balans. Je lichaam krijgt dan het signaal dat je juist wakker moet blijven alsof het overdag is. Leg bovendien je telefoon niet pal naast je hoofd.

Allemaal dingen die je dus niet moet doen en die je vast als wanhopige waker allang zal weten.

Maar wat kan je dan wel doen?

Yoga of een actievere sport in de buitenlucht. Maak je zelf lekker moe en laat die spieren voor je werken.

Lees een boek ( dus niet op de e-reader, of je moet een aangepaste achtergrondverlichting hebben.)

Neem vlak voor je gaat slapen een warm ontspannend bad.

Luister naar ontspannende muziek.

Leg een notitieboekje naast je bed en schrijf daarin op wat je uit je slaap houdt. Ik heb er één naast mijn bed liggen omdat ik altijd creatieve ideeën krijg zodra ik in bed stap. Vervolgens ga ik daarmee in mijn hoofd al aan de slag. Opschrijven helpt, want dan hoef ik niet bang te zijn dat ik dat geniale idee morgen vergeten ben.

Middeltjes

Daarnaast heb ik diverse middelen in huis om mij voor te bereiden op een heerlijke nachtrust.

Bananen, die bevatten kalium en magnesium. Ze voorkomen slaapstoornissen en ontspannen de spieren.

Een mok warme melk bevat het hormoon melatonine dat je slaperig maakt.

Een kop warme thee. Kamillethee ontspant maar ook de speciale nachtrustthee van Zonnetura of de ‘slaap lekker’thee van Pickwick.

Op het nachtkastje staat de pillowspray van Mylène. Deze spray je op je hoofdkussen. De geur is fris maar ontspant onmiddellijk. Voorheen had ik een lavendelspray die ik in Zuid-Frankrijk heb gekocht op een lavendelboerderij. Deze had het zelfde effect.

Daarnaast heb ik daar nog een lavendelroller gekocht. Als je hoofdpijn hebt kun je deze op je slapen aanbrengen. Maar door de ontspanning kun je er ook eerder van in slaap vallen.

Het is ook erg belangrijk om meteen warm te zijn als je in bed gaat liggen. Dus zorg voor een extra deken, misschien toch maar die pyama aandoen en… heel sexy: bedsokken. Als ik ergens niet van kan slapen zijn het koude voeten. Ook van Mylene heb ik de donkerblauwe fleece slofjes die je draagt als sokken. Ze zijn heel ruim maar daardoor worden je voeten eerder warm en kun je ze in je slaap gemakkelijk uitdoen als het te warm wordt. Ik kan in de winter niet zonder. Zoals jullie wel doorhebben ben ik dus een koukleum. Het is wat anders als je ’s nachts wordt overvallen door een zweetaanval. Daar heb ik gelukkig geen ervaring mee.

Als al deze acties geen uitkomst bieden grijp ik naar de  Nacht Resque spray van Bach. Speciaal voor een goede nachtrust. Je sprayt deze een paar keer op je tong en het zandmannetje komt geheid langs om je in slaap te toveren.

Slapeloosheid niet onderschatten

Soms is er een andere oorzaak waarom jij niet kunt slapen. Geluidsoverlast (van bijvoorbeeld manlief) is er zo een. Een trauma of rouw waar je midden in zit. Zorgen om je gezondheid of die van een naaste of gewoon een spannende tijd. Schroom dan niet om hulp in te roepen van je huisarts want dan helpen bovengenoemde oplossingen vaak niet.

Kortom blijf niet wakker in bed liggen, maar doe er wat aan want te weinig slaap is ongezond. Je hebt o.a. een verhoogde kans op hart-en vaatziekten en depressie. Het tast je immuunsysteem aan en bovendien brengt het je hormoonhuishouding in de war waardoor je er zelfs dik van wordt. Dus neem je slapeloosheid serieus maar lig er niet wakker van. Welterusten!

Advertenties

Ma’s popje

Fifi het bloemenmeisje, stoffen pratende pop

Mijn moeder was een meelevende vrouw die het verafschuwde als ze dementerende vrouwen zag met een pop op schoot. Op de verpleegafdeling van mijn oma was dat namelijk het geval. Ze kon het niet aanzien. Ze vond het mensonterend om ouderen daarmee te zien.Twintig jaar later lag zij zelf met een pop in bed. Maar niet zomaar een pop en niet om te knuffelen en verzorgen, maar een pop om tegen te praten: Fifi.

Kinds

Deze week zou mijn moeder 87 jaar zijn geworden en is het alweer bijna 7 jaar geleden dat ik tijdens het waken bij haar sterfbed in het verpleegtehuis deze pop vond. De pop lag tussen de lakens. Ik schrok ervan. Ik was ook niet eerder op de hoogte gesteld dat zij met een pop in bed sliep. Net als mijn moeder had ik het altijd kleinerend gevonden als ouderen met een pop werden opgezadeld door de verpleging. Ze haalden daarmee het kind in de oudere naar boven net als zoveel herinneringen uit hun jeugd. Vroeger werd het woord ‘dementie’ vaak vervangen door het minachtende ‘kinds’. Alsof deze mensen hun volwassen persoonlijkheid waren verloren. Dus mijn ontdekking deed me veel pijn.

Ontspannend en troostend

Maar het schijnt juist ontspannend te werken voor deze mensen. Net als de bezoekjes van peuters en echte kittens. Mijn moeder werd altijd opgewekter van klein, levend grut op de afdeling. Daarom heeft ze destijds deze pop gekregen om haar te blijven prikkelen. Het pastelkleurige popje van slechts 35 centimeter met een zachte vulling zou haar rustiger maken door de hoge, lieve kinderstem waarmee zij tegen mijn moeder sprak. Het was de pop waartegen ze brabbelde, want duidelijk praten lukte door de afasie niet meer. Sinds haar overlijden zit de pop naast mijn bed en druk ik af en toe op haar buikje waarna ze zegt:    O, hallo ik ben Fifi, je bloemenvriendin!  Boterbloempjes en Madeliefjes, je bent mijn beste vriendin. Wow! Kom je spelen? O, bloesem, de bloemblaadjes ik ben het vergeten.                                                                                  Daag! We zien elkaar gauw weer terug!.’

Naast de tranen van ontroering, die elke keer bij het horen van haar stem over mijn wangen rollen, voel ik ook de vertedering van deze stoffen pop. Ik kan mij heel goed voorstellen dat het mijn moeder kalmeerde en het vertrouwen en de aandacht gaf waar zij als dementerende altijd naar bleef verlangen. De opgewekte, lieve stem van Fifi doet ieders hart verwarmen.

Kinderserie

Fifi en haar bloemenvriendjes  (klik op de link en bekijk een aflevering) was destijds een kinderserie die bij Nickelodeon op televisie kwam. Omdat mijn zoons toen al niet meer naar Nickelodeon keken was ik niet bekend met de guitige pop in de vorm van een vergeet-me-nietje. Hoe toepasselijk! Ik vond het bovendien mooi dat juist deze pop mijn moeder een fijn gevoel gaf. Fifi woont in een gele gieter, en is net als mijn moeder vroeger, druk in haar moestuintje. Daar zaait en oogst ze haar groente en fruit. Daarbij heeft zij veel bloemenvriendjes die haar helpen om alles te laten groeien en bloeien.Via deze serie leren kinderen veel over de natuur dichtbij huis.

Levensechte robotkat

Fifi is destijds in een speelgoedwinkel gekocht, misschien wel omdat mijn moeder overdag veel naar de kinderserie keek. Dat zou het zorgteam hebben gemotiveerd om haar de pop cadeau te doen. Ik zal het nooit zeker weten.

Via google ben ik  op zoek gegaan naar poppen voor dementerenden. Want hoe lief en troostend de pop voor mijn moeder ook was, ik bleef het zien als een vernederend object. Ik kwam daarbij op de site van de dementie-winkel.nl. waar mij duidelijk werd dat de vele soorten poppen er ook voor kunnen zorgen dat dementerenden minder gaan ronddwalen en minder medicatie nodig hebben. Nog meer pluspunten naast het veilige geluksgevoel dat een pop kan geven. Mijn verbazing was groot uit het enorme aanbod. Zelfs knuffeldieren. En naarmate we allemaal wel eens in ons achterhoofd houden dat ook wij in de toekomst dementerend kunnen worden, heb ik voor mezelf al een keuze gemaakt :een robotkat. Een poes die waanzinnig veel lijkt op mijn eigen kat, met een ademhalingsbeweging en gezellig gespin. Levensecht en met een hoog knuffelgehalte.

Ik hoop echter dat ik hem nooit zal krijgen.

Te lijf

Te lijf, boek van Isa Hoes en Medina Schuurman

Alsof je met een paar vriendinnen bij elkaar zit en elkaars bevindingen deelt op het gebied van ouder worden. Zo uitnodigend is dit nieuwe boek van Isa Hoes en Medina Schuurman (bekend van ‘Rozengeur en wodka lime‘). Deze vrouwen zijn openhartig over hun wel en wee rondom de overgang. Een periode in het leven van de middelbare vrouw waar nog steeds een taboe op rust.

Allemaal hormonen

Eindelijk een boek waar je wat aan hebt. Alle onderwerpen rondom de overgangsjaren komen aan bod. Het slechte slapen, het humeur, de relatie en het werk. De hormonen die op tilt slaan door de vermoeidheid en het in de lucht houden van al die aan stress gerelateerde ballen. Het is echt een boek voor de moderne vrouw die het zich niet kan permitteren om een hele nacht zwetend wakker te liggen, terwijl er morgen weer gewerkt moet worden. Of misschien zijn er je ouders die op jouw mantelzorg zitten te wachten? Puberende brugklassers of volwassen kinderen die het nest verlaten? Of nog erger: zit je regelmatig met je nakomertje met een opvlieger in de speeltuin?

De premenopauze kan namelijk al halverwege de dertig beginnen. Die begint met een aantal jaren onregelmatig menstrueren met veel bloedverlies. Geen energieke periode want veel vrouwen hebben dan veel klachten als bloedarmoede en hormonale hoofdpijn. Als je dat hebt gehad, doet de menopauze haar intrede: de laatste menstruatie. Daarbij breekt voor veel vrouwen pas echt een moeilijke tijd aan met pijnlijke gewrichten, nachtzweten en opvliegers.

Weer stralend voor de dag komen

Nu kan ik uit ervaring zeggen dat het voor iedere vrouw verschillend is. Dat ligt aan je genen, je gezondheid, je conditie en hoe je mentaal in het leven staat. Er is veel aan overgangsklachten te doen. Die worden in het boek allemaal uitvoerig besproken met deskundigen op dit gebied. Wat voor de een helpt door hormonen te gebruiken, kan voor de ander een yogasessie zijn. Er is licht aan het eind van de tunnel, dames!

Ook wordt er aandacht besteed aan het behoud en krijgen van een mooie huid, botox (is voor veel vrouwen nog een ver-van-mijn-bed-show, maar toch), een slanke taille, voeding en aanvullende vitaminen en mineralen. Beweging, ontspanning, depressie, liefde, vriendschap en werk. Haal het beste uit je lijf en leden. Aangezien we gemiddeld steeds ouder worden, zijn we dat aan ons zelf verplicht. Dan is het zeker aan te raden om niet langer rond te blijven lopen in je vervallende tempel, maar er aan te (laten) werken. Voor je het weet kom je weer stralend en uitgerust voor de dag. En dan kun je de hele wereld weer aan.

Ervaringen van bekende Nederlandse vrouwen

Wat ook zeker gezellig is aan dit boek zijn de ervaringen van o.a. Linda de Mol en Hedy d’Ancona. De tips van styliste Patty Zomer (van de Dolly Dots) en een mooi levensinzicht van Louise Schiffmacher (jawel, de vrouw van…) Daarnaast veel tips van overgangsconsulentes, hormoonartsen, voedingsexperts, filosofen en een seksuoloog. Echt, alles rondom deze middelbare periode komt aan bod en naar mijn idee worden alle overgangsperikelen besproken die daarbij ontstaan. Dit boek is dan ook een feest van herkenning en goede adviezen.

Een bijbel die in je kast niet mag ontbreken om van de overgang de tijd van je leven te maken. De overgang naar een mooie tweede helft:  knetterknap en vol nieuwe energie!

Het boek is te bestellen bij Bol.com en Bruna 

 

 

 

Mijn goede voornemen: loslaten.

img_2677

Niet lang nadat we elkaar nieuwjaar hebben gewenst en mijn wangen nog week aanvoelen van de vele natte zoenen komt die bekende vraag naar boven. Heb jij eigenlijk goede voornemens voor het komende jaar? Normaal doe ik daar niet aan mee. Maar dit jaar heb ik er wel een, al ben ik bang dat het een erg moeilijke wordt.

Het lege nest

Dit jaar gaat er binnen ons gezin namelijk veel veranderen. En als ik daaraan denk, krimpt mijn maag ineen. Sinds ik te horen heb gekregen dat niet alleen de oudste, maar nu ook de jongste (tijdelijk) uit huis gaat, weet ik niet goed hiermee om te gaan. Het is een natuurlijke verandering, ik weet het. Voor de kinderen ook een leuke en daarom gun ik het ze van harte. Maar ma ziet er toch wel een beetje tegenop.

Het is zelfs zo dat ze allebei in maart vertrekken en dat voelt nogal drastisch aan. Ik wilde het wegstoppen en het in stilzwijgen ondergaan. Ik zou me wapenen tegen de stilte door meer werk, meer quality time voor mezelf en meer boeken op mijn leeslijst te zetten. Door als een kip zonder kop gewoon door te gaan waar ik mee bezig was en er nog meer ‘to do’ dingen bij halen. Maar dat werkt niet, helaas. Ik moet niet als een struisvogel mijn kop in het zand steken voor de leegte die ze achterlaten maar er met opgeheven hoofd doorheen: het lege nestsyndroom

Positief bekijken

Moeders die mij voor zijn gegaan geven mij het vertrouwen dat er een rustgevende periode voor me aan gaat breken. Ik moet het positief bekijken. De bergen was, de dijk van een strijk, de wekelijks, torenhoge volgeladen boodschappenwagen. De hoge water-en energierekening. Dat zal ik zeker niet gaan missen. Maar dat is het dan ook wel.

Want als ik dan weer voor de zoveelste keer met mijn hoofd in hun stinkende wasmand duik, springen me nu al de tranen in de ogen. Van geluk dat het einde hiervan in zicht is? Nee, dat niet. Ik heb er nogal werk mee als moeder maar kan er niet na bijna vijfentwintig jaar, hup, binnen een maand, afstand van doen. Ik heb altijd met liefde voor ze gezorgd. Daar tegenover brachten zij ons gezelligheid met hun verhalen. Hun hulp als er weer iets kapot ging op electronica gebied, de auto of als mijn fiets niet meer reed. Ik gruwel bij de gedachte als ik straks staar naar twee lege stoelen aan tafel, twee lege kamers in ons grote huis waar manlief en ik nog slechts met zijn tweetjes wonen. Zal ik daar mijn draai in kunnen vinden?

Missie naar Mali

De oudste gaat samenwonen met zijn vriendin in hun verbouwde huis, gewoon hier in het dorp. Een natuurlijke, mooie, nieuwe levensfase breekt voor ze aan. Ik heb me al een jaar op zijn vertrek voor kunnen bereiden.

Maar de jongste vertrekt tot half augustus voor een missie naar Mali. Dat is toch andere koek.

Dus ja, mijn goede voornemen is, dat ik het onderga. Met opgeheven hoofd, bijna moederziel alleen. Want manlief neemt het allemaal met een korreltje zout. Die tilt er niet zo zwaar aan. Het is toch ook niet het einde van de wereld? Tja, het zal het moedergevoel wel zijn. Of misschien wel mijn sentimentele ik, die hun geboorte als de grootste rijkdom zie. De jongens zijn mijn enige vlees en bloed, mijn enige naaste familie. Mijn alles.

Gelukkig mag ik in augustus mijn goede voornemen laten varen, als de jongste weer terugkeert van Mali en zijn groene was weer uit de wasmand puilt. Tot die tijd moet ik het volhouden en ga ik dat doen zoals dat van een militairenmoeder verwacht wordt, stoer en zonder emotioneel gedoe. Slik.