Maandelijks archief: januari 2016

Amy, mijn dochter

Biografie Amy Winehouse

Biografie Amy Winehouse

Om verschillende genres de revue te laten passeren heb ik deze keer gekozen voor een biografie van Amy Winehouse. De Britse extravagante singer/songwriter met haar suikerspinkapsel, die in 2011 op 27 jarige leeftijd overleed. Het leven van deze jazz-en soulzangeres en vijfvoudig Grammywinnares is beschreven zoals hij dat alleen kan: haar vader Mitch Winehouse. Er zijn verschillende boeken over haar uitgegeven maar ik heb bewust deze eruit gepikt om de emotie te beleven van haar vader. Dat was maar goed ook want anders domineerde voornamelijk de harde realiteit rondom haar drank-en drugsverslaving. En dat zou het boek redelijk uitzichtloos hebben gemaakt.

Podiumvrees

Het beeld van Amy, ladderzat, graatmager en wankelend op haar naaldhakken over het podium, staat bij velen op het netvlies gebrand. Haar imago was daardoor duidelijk omlijnd. Toch gingen haar verslavingen, voornamelijk voortgekomen uit podiumvrees, op en neer. Amy zwoor uiteindelijk tijdens haar laatste jaren, de drugs volledig af. Alsmede haar grote liefde Blake, zelf harddrugverslaafd, die een prominente rol in het rijtje van haar verslavingen had.

Vaderliefde

Het verhaal is overduidelijk gebaseerd op de dagboeken van Mitch en daar is qua schrijfstijl niet veel aan veranderd. De lezer krijgt veel informatie over Amy waarbij hij zijn eigen gevoel probeert te omzeilen. Desondanks kon ik tussen de regels door zijn machteloosheid en vaderliefde voelen. De passie voor muziek die hij samen met Amy deelde, fungeerde meermalen als het lichtje aan het eind van de tunnel. Mitch werd door de hoop en de onmiskenbare liefde voor zijn dochter overmand waardoor hij haar steeds bleef begeleiden, hoe uitzichtloos de situatie ook was. Hij motiveerde haar tot het eind om songs te blijven schrijven en op te treden, ondanks haar veelvuldig gebruik van alcohol.

Amy Winehousefoundation

Nadat Amy, toch nog onverwacht is overleden aan een alcoholvergiftiging zet Mitch ‘de Amy Winehouse-foundation’ op, om andere jongeren van hun verslaving af te helpen. Al het geld wat uit Amy’s nalatenschap komt, wordt daarin gestopt. Alleen al daarvoor heeft ook hij, een Grammy verdiend!

Kortom een verhaal wat je als liefhebber en zeker als fan van Amy moet lezen http://www.bol.com. Ook mensen die met verslavingen in aanraking komen, kunnen veel hebben aan dit waargebeurde relaas. Ik heb dit boek gelezen omdat ik tijdens mijn airbrushwerk veel naar Amy’s muziek luister. In het atelier van mijn airbrushleraar Peter Evers uit Ravenstein (Kimmae.nl) hangen enkele prachtige portretten van Amy waardoor ik gefascineerd ben geraakt door haar verschijning. Daarnaast was zij een getalenteerde vrouw die belangrijk was voor de hedendaagse popmuziek.

Advertenties

Slaap vrouwtje, slaap

ik kan niet slapen

Ik heb weer een spooknacht. Daar zit ik dan om 3.00 uur in de nacht in mijn badjas aan de keukentafel. Nadat ik uren in de duisternis rondom mijn bed heb liggen staren, ben ik toch maar opgestaan. Zucht, want ik ben wel moe maar het zandmannetje heeft vannacht weer een andere route uitgekozen en laat mij weer hulpeloos smeken om een diepe slaap. En die is er niet, al jaren niet. Mijn slaapritme is sindsdien niet te voorspellen. De ene nacht slaap ik als een roosje, de andere weer niet. Ik denk dat het zeker te maken heeft met het ouder worden en het hormonale circus in mijn lijf. Maar er zijn altijd situaties die de wakkere uurtjes triggeren.

Onrust

Zover ik mij kan herinneren zijn mijn nachtelijke escapades begonnen toen de jongens brommer gingen rijden. Ik vertrouwde wel op hun rijgedrag maar dat was wel tamelijk opgevoerd. Dus lag ik in de stilte van de nacht te luisteren totdat ik in de verte een bekend knetterend geluid hoorde. Soms was hij nog een kilometer van huis, maar ik hoorde nadien al niet meer wanneer de sleutel in het slot ging. Dan was moeder al opgelucht in slaap gesukkeld. Jarenlang was onrust de voornaamste reden van mijn slapeloosheid. Angst voor wat misschien zou kunnen gebeuren. En dat kan ver gaan als je in het holst van de nacht klaarwakker ligt. ’s Nachts lijkt alles erger, enger en echter.

Ongewenste bezoekers

Laatst hoorde ik voor ons huis een auto stoppen. Onze buitenverlichting ging aan en de hond begon te blaffen. Ik zat inmiddels recht overeind in bed en maakte manlief wakker. Als in een hoorspel probeerden wij de oorsprong van een onbekend krassend geluid te raden. Nog geen moment later slopen we in ons ondergoed achter elkaar de trap af. Hij voorop, gewapend met een schopsteel die hij onder zijn bed heeft liggen. Ik, met mijn haar in oorlogsmodel en mijn oude bril op, er achteraan (om ze vooral de stuipen op het lijf te jagen). Als een echt politieteam speurden we vanachter de gordijnen, in de duisternis van het huis, de tuin af naar ongewenste bezoekers. Door het licht van de volle maan hadden wij een goed zicht. Geen onbekende schim? Geen zaklamp te zien? Terwijl wij elk geluid en elke beweging met huivering afwachtten, klopte mijn hart in mijn keel. Plots sprong de buitenverlichting opnieuw aan, versteend van schrik slaakte ik een kreet. Het zou toch niet? Daar bewoog iets tussen de struiken en kwam op het huis afgerend. Een donkere gedaante sprong tegen het raam en kraste met zijn nagels tegen het glas: mijn kat.

slapende kat

Rust in je hoofd

Geloof het of niet maar nadien ben ik als een blok in slaap gevallen zonder iets van mijn arsenaal aan tips en trucs uit de kast te hoeven trekken. Ik had weer rust in mijn hoofd. In mijn volgende blogs wil ik meer aandacht besteden aan slaapproblemen omdat die veel voorkomen op latere leeftijd. Mijn tip voor deze keer: ga uit bed, neem een kop thee of warme melk en schrijf de onrust van je af. Probeer, indien mogelijk, de angst op te lossen of zoals in mijn geval: het onder ogen te komen. Misschien wilt je bedgenoot je hierbij wel helpen 😉 Welterusten!

Wat is airbrush en waarom het mijn passie is.

 Olympos en Iwata airbrushpistolen

Opel Manta met special paint

Ik was 17 toen ik voor de eerste keer in aanraking kwam met airbrush. Voor een Belgisch café waar ik in de weekenden uitging, stond een oranje Opel Manta geparkeerd met op de motorkap een ‘special paint’. Dat is een stoer woord voor een airbrushschildering op een voertuig. Het was de volledige elpeehoes ‘The Number of the Beast’ van de toen populaire rockband Iron Maiden. Wow! Als ik aan dat moment terugdenk wordt ik nog blij. De natuurlijke overgang van de schaduwen en de oplichtende details zorgden voor diepte in dit kunstwerk. Ik kon er mijn ogen niet van afhouden, zo mooi! Als je zo goed kon airbrushen dat je je kunst op een voertuig durfde te zetten had je het in mijn ogen helemaal gemaakt. Een droom was geboren.

Wat is airbrush?

Op mijn blog zie je veel foto’s van mijn airbrushwerk. Maar wat is het en waar komt het vandaan? Het is een techniek die vooral voor de tijd van de computer veel werd gebruikt bij het maken van illustraties in de reclamewereld. Op reclameborden van de vorige eeuw werd vaak airbrush toegepast. Ook sepia en zwart/wit foto’s werden met deze retoucheerspuit ingekleurd en verbeterd omdat je er heel transparant mee kunt werken. In Amerika werden toen ook al auto’s en motoren voorzien van een special paint.

Airbrushen doe je met een airbrushpistool, een verfijnd stukje gereedschap dat aangesloten wordt op een geluidsarme luchtcompressor. Hierdoor wordt in het pistool de verf vermengd met lucht waarna het op de ondergrond wordt gespoten.

Airbrushles

De droom om ooit zelf zo te airbrushen bleef jarenlang een wens die voor mij veel te hoog gegrepen leek. Ik bleef bij mijn potloden en kwasten totdat ik achttien jaar later in de tekenwinkel een folder tegenkwam van een airbrushbeurs in Brabant. Daar ontmoette ik Jean-Pierre Nijs uit Waalwijk waar ik bij op les ging om de grondbeginselen te leren van deze techniek. Dat ging alleen niet van een leien dakje. Ik vond het als leren autorijden: de auto besturen en tegelijk op het verkeer letten. Bij airbrush moet je de baas worden over je pistool door het doseren van de juiste hoeveelheid verf terwijl je een mooi resultaat op het doek moet verkrijgen. Dus dat was helemaal niet zo gemakkelijk als ik had gedacht. Ik heb dan ook nogal wat spetters en onderbroken lijnen op mijn oefenvel gespoten. Het leek nergens op! De tranen sprongen in mijn ogen bij de gedachte dat ik dit nooit onder de knie zou krijgen. Na afloop van de les moest bovendien het pistool helemaal uit elkaar gehaald worden om schoon te maken. Daar zat ik dan met allerlei onderdeeltjes op mijn schoot. Hoe zat dat ding in godsnaam in elkaar?

Nee, deze lessen waren niet goed voor mijn zelfvertrouwen. Het deed me denken aan groep 3 van de basisschool. Voordat ik eindelijk een pen kreeg, mocht ik het eerste half jaar alleen met potlood schrijven omdat mijn handschrift eerder niet te lezen was. Zo klein als ik was, kon ik dat niet uitstaan. Door veel oefening kreeg ik jaren later complimenten over mijn krullerige handschrift. Ik hoopte dat dit voor mijn airbrush-werk ook zou gelden.

Airbrush junglemuurschildering

Oefening baart kunst

Gefrustreerd ben ik thuis verder gegaan met het trekken van ononderbroken lijntjes en perfecte stippeltjes. Het duurde dagen voordat ik de baas was over mijn pistool maar oefening baart kunst en daarom mocht ik op de cursus eindelijk aan een eenvoudige tekening beginnen. Na een paar weken durfde ik het portret van mijn zoon te spuiten. Het lukte wonderbaarlijk goed. Iets wat ik eerder met potlood niet voor elkaar kon krijgen. Dat was mijn eerste kunstwerk op airbrush-gebied waar ik trots op kon zijn. De droom was verwezenlijkt, mijn passie voor airbrush was geboren.

In mijn volgende blogs vertel ik je meer over deze kunstvorm en over projecten die ik heb gemaakt. Tot die tijd kun je kijken naar de slide-show van mijn gallery op dit blog, mijn website www.magic-air.nl of facebook

 

 

 

 

 

Met z’n tweetjes op pad

Achtbaan

Alles voor het jong

Sinds de kinderen hun eigen weg gaan, is de aard van onze vakanties en uitstapjes wel veranderd. En dat is niet erg, dat hoort erbij. Begrijp mij niet verkeerd: het was altijd erg gezellig om met het hele gezin van alles te ondernemen. Maar destijds hadden wij een gouden regel: ‘alles voor het jong’. En dat betekende tegelijkertijd dat niet elk uitje altijd even ontspannend was, voor ons dan.

Zwembad en bioscoop

Dus ja, wij hebben alle zwembaden uit de omgeving wel gehad terwijl ik een bloedhekel aan zwemmen heb. Het gewurm in de kleedhokjes, het gevecht om een stoel bij het bad en de enge of juist stroeve glijbanen. De wildwaterbanen waarbij wij eigenlijk heel goed op de jongens moesten letten maar onszelf vaak al kwijtraakten. En dan de bioscoop waarbij wij bij een saaie Pokémonfilm in slaap waren gevallen. Of die keer dat ik tijdens de misselijke weken van mijn zwangerschap in de trein naar de Zoo heb gezeten omdat onze oudste zoon nog nooit op die manier had gereisd.

Achtbaan

In de zomers bezochten wij vanwege de onuitputtelijke drang van de jongste zoon naar een adrenalineshot, veel pretparken met hogere en snellere achtbanen. Om er na het lange wachten en vervolgens twee maagverdraaiende minuten kokhalzend uit te stappen. Nee, onze uitjes zijn wel veranderd al hoop ik ten zeerste dat onze toekomstige kleinkinderen het straks nog wel leuk vinden als opa en oma meegaan. Met hopelijk alle begrip dat je die niet meer in een achtbaan of wildwaterbaan moet stoppen. Daar zijn wij dan ineens te oud voor 😉

Twee cappuccinno

Samen genieten

Dus gaan manlief en ik er tegenwoordig graag met zijn tweetjes op uit met de motor of de fiets. Even een terrasje pikken en genieten van een bakkie koffie of een lunch. Een avondje theater, bioscoopje of concert. Wij boeken regelmatig een hotelletje of verrassende bed & breakfast. Strandvakanties zijn omgeruild voor stedentrips waarbij we samen op ons eigen tempo genieten. In deze categorie ‘er op uit’ wil ik met jullie mijn reisverhalen delen maar ook reviews en tips achterlaten van leuke uitjes.

Rome

Graag wil ik aftrappen met Rome. In oktober 2015 zijn wij naar deze geweldige, culturele stad afgereisd. Een stad die al jaren op ons wensenlijstje stond. Ik heb daar een reisverslag van gemaakt. Het is een lang verhaal geworden en omdat ik je dat niet wil aandoen heb ik het in delen opgesplitst. Wordt vervolgd…