Maandelijks archief: november 2015

Yves Rocher: groen, groener, groenst.

HealthAls je een gevoelige huid hebt of als de  natuur je na aan het hart ligt, ken je dit merk van lichamelijke verzorging en make-up vast wel. In de media hoor je er echter niet zoveel over. En dat is jammer want Yves Rocher heeft goede producten voor een relatief lage prijs en is milieu-en huidvriendelijk. Yves Rocher is puur natuur en heeft dan ook nooit aan dierproeven gedaan. Heeft recyclebare navulverpakkingen en is al bijna veertig jaar koploper in natuurlijke cosmetica. Ik ben al heel lang een enthousiaste klant en zal daarom regelmatig een revieuw van deze natuurgigant posten.

Het was in 1979 dat ik voor het eerst in aanraking kwam met producten van Yves Rocher. Natuurlijke schoonheidsproducten die je per postorder kon bestellen. Mijn vriendin was al helemaal fan, want je kreeg daar altijd zoveel monstertjes en cadeautjes bij een bestelling. Daarnaast was Yves Rocher ondanks zijn luxe verpakkingen, niet veel duurder dan de Hema.

Mijn allereerste oogpotlood.

Mijn eerste bestelling kreeg ik van mijn moeder cadeau voor mijn dertiende verjaardag. Ik was verrukt van de groene doos die naast de bestelling toen nog veel piepschuim bevatte. Maar ik was om en ben sindsdien altijd deze natuurlijke verzorgingsproducten blijven gebruiken. Crèmes waarvan ik geen huiduitslag kreeg, douchegels die heerlijk geurden en mijn huid niet uitdroogden. Mijn allereerste oogpotlood, mijn eerste camouflagestick, ze waren van Yves Rocher.

Experimenteren 

De monstertjes waren erg welkom. Ik was een jonge tiener en wilde graag gaan experimenteren met allerlei cosmetica. Als zoveel andere meisjes van die leeftijd was ik onzeker over mijn uiterlijk. Voorzichtig begon ik met een lijntje zwart oogpotlood op de binnenkant van mijn onderste ooglid. Het zag er volkomen onnatuurlijk uit maar alle meiden uit mijn klas deden dat, dus ik ook. Camouflagestick voor de minescule moedervlek op mijn wang, meer een groot uitgevallen sproet eigenlijk. Wat rouge op de jukbeenderen en klaar was ik. De make-up op mijn toilettafel die elk jaar ietsje meer werd uitgebreid, heeft mij wel zelfvertrouwen gegeven. Al gauw voelde IMG_1167ik mij zonder, nogal bloot.

Melancholieke geuren 

Tot op de dag van vandaag ben ik vooral fan van de geuren. Ik ken alle bloemige en fruitige klassiekers. Velen heb ik aanbeden maar ook weer afscheid van moeten nemen als ze uit de collectie verdwenen. O.a. Mandarine en Roses du Ispahan. Als ik de bekende geurnoten ruik, komen oude liefdes en herinneringen weer naar boven. De parfums en eau de toilettes illustreren voor mij vervlogen tijden. Eglantine was mijn allereerste. Een lichte eau de toilette met geurnoten van citrus, groen en bloemen. Deze wordt helaas niet meer gemaakt, net als Milrose en Magnolia, die eveneens heerlijk waren. Ze zijn inmiddels vervangen door andere geuren gemaakt van dezelfde ingrediënten maar dan weer gecombineerd met nieuwe. Zo blijft Yves Rocher verfrissend en verrast mijn neus elk jaar opnieuw met één of twee nieuwe watertjes. Sommige zijn te licht en blijven daardoor minder lang hangen. Dat betreft vooral de groene eau de toilettes. Maar een zwaardere, houtachtige geur of klassiek is niet mijn smaak. Het is daarom de kunst om daar net tussen in te blijven zitten. Subtiel, fris en uniek, een aangename geur om bij me te dragen. Momenteel ben ik fan van Neroli, een citrus luchtje met de duidelijke hoofdnoot van bittere sinaasappel. Of de eau de parfum Evidence, een geur die romantiek en bloeiende bloementuinen bevat. Vooral op de laatste krijg ik veel positieve reacties. Dit is er weer zo één die jaren later, de herinneringen oproept aan vandaag. Een stormachtige herfst met in mijn neus een zachte bries vol voorjaarszoetheid.

Advertenties